KoKie in eCOlogisch KOokaÏ KOoi

Voor wie deze naam niets zegt, niet getreurd KoKie introduceert je Kookaï graag.

Kookaï, sinds 25 jaar een gevestigde waarde in de garderobe van iedere Franse vrouw.

Kookaï is een damesmerk dat staat voor individualiteit en eigenheid. Ontstaan in de straten van Parijs, draagt Kookaï nog steeds de Franse flair met zich mee: exclusieve prints, subtiele details, contrasten en rijke materialen. In eerste instantie bekend om zijn breiwerk, vind je nu bij Kookaï werkelijk alles terug. Van blouses tot mantels, rokken tot broeken. Indien gewenst, kan je geheel in Kookaï gehuld de deur uit.

caban-et-jupe-midi-imprimee

Kookaï draagt ethisch en eCOlogisch verantwoord ondernemen hoog in het vaandel. Een aankoop van Kookaï zorgt er dus voor dat je niet enkel goed gekleed, maar ook mode verantwoord door het leven gaat. Wij bij Kokie zijn reeds verzot op dit zeer eigenwijze en unieke merk. Neem nu een kijkje op de Kookaï Online Shop en ontdek het zelf!

robe-midi-imprime-cachemire

Kookaï richt zich tot de dames die weten wat ze willen in het leven. De sterke, zelfverzekerde en levenslustige vrouw die flirt met kleding en niet bang is eigenheid te creëren. Subtiliteit mengen met contrast is waarvoor Kookaï staat. Tracht dan ook lekker jezelf te zijn door naar eigen genoegen te combineren. Heb je zin om Paris chic te stralen, ga dan voor de subtielere stukken gecombineerd met een prachtige Reaction tas.

Eerder zin in die stoere outfit, denk er dan eens over na een lederen jacket volledig af te maken met een hip Cole horloge. Lijkt je dag wat donker en heb je nood aan een vrolijke noot, ga dan voor contrast en kleur. Denk: Kookaï treft de Desigual tas, de kleur komt zo terug in je leven.

 Je ziet met Kookaï kan en mag alles!

Voor wie onzeker wordt van 'alles kan en mag' is er de KOoi COllection van KOrnel Boldižar uit het Noord-Servische Ada.
Ada: De meerderheid van de inwoners behoort tot de Hongaarse minderheid in Servië.  Volgens MyHeritage komen de Boldižar's uit Slovenië.

 

 

Rokoko Colomans Kirche eingepackt

In Kirchseeon, gewinnen wir so die EM?

Die Coloman ligt ook vlakbij Neuschwanstein, leider verpasst. Wunderbares Barockinterieur, is dat geen Rokoko?

Natuurlijk is die Coloman zu Ehren des heiligen Koloman errichtet wurden. Help, ik moet op bedevaart naar Melk en nog wel 30 andere Colomannen. Koloman voor al uw problemen met: tot de strop veroordeelden; gehoornd vee;  pest; hoofdpijn,  een goed huwelijk;  muizen en rattenplagen; onweer, schade; patroon van vee en reizigers.
Helaas niet voor voetbalproblemen met exGermanen zoals Griezmannen. Wat zeggen de ex-en uit Engeland?
France get final wish after Antoine Griezmann’s double sinks (Uboot) Germany.

In de Betuwe (deel 2 en slot: Koniks)

Het beloofde een grote toonaangevende serie te worden, het liep echter anders. Een goede vriendin zegt dan altijd: Alles Verandert..pp Destijds lag er al het voornemen om binnen de omvangrijke serie een logje over Konik paarden in Betuws uiterwaarden op te nemen. In de uiterwaarden tussen Ewijk en Beuningen om precies te zijn, dus formeel Maas en Waal en daardoor ook weer niet echt de Betuwe, maar dat maakt de serie wel weer consistent.
De rondleider van ?staatsuiterwaardenbeheer? vertelde destijds 2010? gedetailleerd over deze wilde natuurpaardjes. Dat ze in haremgroepen leven met twee hengsten op 20? merries, de opperhengst verzorgt een regelmatige bevruchting van de merries, op één na, die is exclusief voor zn adjudant. De rest van de hengsten zonder harem leeft samen in de hengstkudde.
Ik had destijds mijzelf willen karakteriseren als een hengstkuddehengst, maar nu denk ik dat misschien een (hele) kleine harem ook wel eens passend zou kunnen zijn...pp

Afijn dan plots, anno 2014, verschijnt onze grote 'natuurheld' Koos Dijksterhuis ten Koniktonele, als Sint Koos de Ecodroomdoder. Onlangs was wel-denkend Nederland al tot de conclusie gekomen dat de plofvaardersplassen een bovengemiddeld stadshertenconcentratiekampje is, net zo 'natuurlijk' als een glazen jampot in Mmn.
PS die Karpaten-Wolf bleek overigens een grapje van een stel jolige Żołądkowa Gorzka PL-en.

Zogenaamde Ecoloog annex grasmaaier Frans Vera, de geestelijk vader van het CoKampje, is van mening dat het om bedrijfseconomische redenen in een omheind parkje vervangen van de cyclomaaier door loslopende, per vrachtauto van elders aangevoerde, uitheemse graasbeesten onder natuur te rangschikken is. En dat vrije vogels van divers pluimage, die zelfstandig ongereguleerd over de CoKa-hekken migreren, dat niet zijn. Hoofdredacteur Willem Schoonen moest zelfs een vermanend vingertje heffen tegen Plof-Frans. Koos had namelijk de film over de plofvaardersplassen (Nieuwe Wildernis) als een driest oerrund de modder ingestampt.
Ko's verhaal kwam zeer goed overeen met mijn eigen waarnemingen februari 2013 bovenin de Regiorunner op de nieuwe Hanzelijn: doodse kale lege woestenij van grasland gelardeerd met  dode boom-restantjes.  Desondanks bezocht een record aantal niet-denkende ecodromers de film. Dat zullen wel voornamelijk natuurvreemde autorijdende randstadjers geweest zijn. Die kale droefenis van de Nieuwe Wildermess of Wildernix laat zich ook in 8:19 vertellen, gratis op YouTube:

KO is OK

Ooit, in de euforische beginperiode van dit Blog, verschenen er wel drie logjes over één cultureel avondje uit. We spreken dan over vier jaar geleden tijdens de beginperiode in 2010. Er staan inmiddels zes jaartallen vermeld in de bloghistorie, maar die worden veroorzaakt door de gunstig gekozen startmaand november 2009.

Op 21 april 2010 bezocht ik 's avonds in het Gemeentemuseum te 's-Gravenhage de tentoonstelling Der blaue Reiter, na een aankondiging in mijn toenmalige lijfblad De NRC. Veel is sindsdien veranderd, de interesses en preoccupaties van de auteur niet. "Ik ben de Vrouw. Ik ben het morsige moeras van de voortplanting."
Na het bekijken van de tentoonstelling werd ergens achterin het museum het toneelstuk van KokosChka, Oscar (KO) opgevoerd, vijf piemelnaakte mannen en een blond-blaue engel. Eerlijk gezegd was ik Anneke Blok helemaal vergeten ondertussen door alle vrouwenverwikkelingen en -hoogtepunten sindsdien. Sorry Anneke, maar de schilderijen hebben een diepere indruk achtergelaten.

Laatst in Boymans van Beuningen, bij  KO's tentoonstelling Mensen en Beesten, kon ik mij nog wel het Opperreptiel der Groene HoiOligoi Leguaan herinneren. Bij mijn charmante begeleidster, het cool-blaue huzaar-engeltje uit het coole noordn, hadden de logjes echter geen enkele meetbare indruk achtergelaten.

Hetzelfde was KO destijds overkomen in zijn affaire met Alma Mahler, de weduwe van. Alma was ook niet onder de indruk van de expressionistische kunstenmakerij van KO en trouwde met de Bauhaus constructivist Gropius.

Van Alma en Oscar was bovenstaand schilderij door KO te zien. Ik vond KO een beetje te mooi narcistisch op de voorgrond staan en Alma te onbestemd vaagjes op de achtergrond. Zou Alma ook niet gedacht hebben: Kunstenaar KO houdt toch eigenlijk alleen van zichzelf, net zoals mn wijlen Gustav.

Liebespaar mit Katzen, die hing er niet volgens mij, volkomen onterecht.

KO heeft ook hele mooie landschappen gemaakt zoals 020, maar die hingen er ook niet.
De portretten van Kokoschka beklijven niet zo erg, volgens Kuiper in VK; volgens mij ook niet omdat hij zijn expressionistische kunstjes - woeste protretten met grote handen en vingers- niet verder ontwikkelt, raffineert of verfijnt.
KO's laatste schilderij hing aan het einde van de tentoonstelling: Time, Gentlemen Please 1971-2.

De Worteltaart van KO-ekela met Kokosch-strooisel in het musemcafé is ook OK, kolossaal lekker, warm en cool aanbevolen.
 

Coledampf Friderizianisches Rokoko KHochkultur am Kollwitzplatz Berlin

Die Magnolia stond natuurlijk in het voortuintje van Frederik II de Grote Rokoko-Koning van Pruisen. Om zijn naam eer aan te doen en europees mee te komen bouwde deze Pruisische Sonnenkönig in 2 jaar het Rokoko-ZomerLustSchloss Sanssousi (Sans Souci, Ohne Sorge, Onbezorgd, Zorgenloos of Zorgvliet) in het idyllische dorpje Potsdam nabij Berlin. EnPassant bouwde hij Potsdam zelf ook om tot een elegant Rokoko-stadje met o.a. het bakstenen Holländisches Viertel.

Schloss Sanssouci is gebouwd op een Weinbergterasse, maar omdat het klimaat in Noord-Duitsland niet helemaal kan meekomen met dat in Zuid-Parijs werd dit voorzien van minikassen die de ranken beschermen tegen koude en ontoereikende noordelijke warmte.

Op de buitenmuren een decente orgiezyklus von Hermenpilastern mit Bacchanten und Bacchantinnen.
Dit lekkere RoKokostel -links- op de Oostvleugel viert samen al 250 jaar dagelijks de bacch-analia mit viel Lol am Lust.
De Duitsers spreken op hun eigen bekende wijze over Friderizianisches Rokoko.

Was war noch mehr Rokoko in Berlin: Konnopke's CurryWurst natuurlijk; in ruime mate verkrijgbaar onder U-Eberswalderstrasse bij Konnopke's Imbiß®.

Als je dan toch in de Prenzlauer Bergbuurt bent en gemütlich met alle andere Nederlandse toeristen leuke trendy, vintage winkeltjes besloft op de Kastanienallee, kun je ook nog wel even een Berliner Spaziergang machen mit Christiane Sadlo, de Volvo aus Schwaben, veel beter bekend onder haar pseudoniem Inga Lindström, daarover later meer.
Sla even van de toeristenallee af en u bent op de Zionskirchplatz met Geheimtipp: een (gratis!) beklimbare uitzichtkerktoren. (Alleen op zondag?) Een tikkeltje claustrofobisch zware laatste treden, maar is dat eigenlijk niet altijd in het leven?

Als eten met medelanders in Berlin tegen de borst stuit kan het beste naar de Kollwitzplatz worden uitgeweken in het Weltberoemde Gemeinschaftsprojekt ColeDampf's of even worden doorgelopen naar de Rosenthalerstrasse voor de nog veel beter aangeschreven RoseBistro in de bloeiende Rosen/Magnoliaboomgaard van de Rosenhöfe.

Noot: Kohldampf (uit Kolldampf) is een tautologie voor grote honger in het Rotwelschen (Duits bargoens?) omdat Kohl en Dampf beide honger beduiden; waarschijnlijk uit het Russisch  голод = honger.


En dan fluit de RokokoKoning zelf dit Berlijnse sprookje uit en begint overmorgen het sprookje van König WA I:
Zoals narrige trompetenengel1968 fijntjes opmerkt in de comments: Sorry, aber das gespielte Stück ist weder song noch ein Flötenkonzert. Wir hören den ersten Satz einer dreisätzigen Symphonie von Friedrich II.

Matthäus-Passion 2013

Op het Rokoko wordt vanzelfsprekend de jaarlijkse Passie-traditie in ere gehouden. Ko is heimelijk een beetje traantjepinkend trots op zijn stukkie verzelfstandigd dna dat hem DV dit jaar bij de tweeden in het tweede koor de Matthäus gaat toezingen.
Voor een overzicht van alle vorige afleveringen zie: Passie-tijd, Rokoko-muziektraditie.

Choral 'O Mensch, bewein dein Sünde gross' The Monteverdi Choir The English Baroque Soloists John Eliot Gardiner.

Dit is het slotkoor van deel I, na de gevangenneming van Jezus.

Hier vlak voor zit een lastig stuk voor de koren 'So ist mein Jesus nun gefangen' in 'Hofe, der hiess Gethsemane' waar tussen het mooie duet van Alt en Sopraan door

Mond und Licht	Maan en sterren
Ist vor Schmerzen untergangen,	Zijn van verdriet ondergegaan,
Weil mein Jesus ist gefangen.	Omdat mijn Jezus is gevangen.
Sie führen ihn, er ist gebunden.	Ze voeren Hem weg, Hij is geboeid.

korte stukjes (spatgelijk) moeten worden gezongen, afgesloten met het spectaculair woedende:

Sind Blitze, sind Donner in Wolken verschwunden ?	Zijn bliksem en donder in wolken verdwenen ?
Eröffne den feurigen Abgrund, o Hölle !	Open uw vurige afgrond, o hel
Zertrümmre, verderbe, verschlinge, zerschnelle,	Vermorzel, verderf, verslind, vernietig,
Mit plötzlicher Wut	Met plotselinge woede
Den falschen Verräter, das mördrische Blut.	Die valse verrader, die moordenaar.

Corot Cottet Constant & Rode Kolen

Vincent & Impressionisme waren twee tentoonstellingen voor één prijs in winters Hermitage Amsterdam.

Uit de tentoongestelde hoogtepunten van sensatie & inspiratie werd speciaal t.b.v. het RoKoko-blog ter plaatse een uitgelezen selectie gemaakt, welke hieronder zonder noemenswaardige systematiek is neergehangen.

Rode Kolen en Uien van Vincent van Gogh

In London van Charles Hoffbauer vanwege de prachtig zilveren jurk met Rode Roos en ook vanwege de lichtgevende schemerlampjes.

Jean-Baptiste Camille Corot (1796–1875), Boerin die op haar koe past bij een bos [Paysanne gardant sa vache a la lisière d'un bois]

Charles Cottet (1863–1925), Venetië, gezien vanaf zee [Venise vue de la mer] & Zeegezicht met Venetië in de verte [Marine avec Venise dans le lointain]

Benjamin Constant (1845–1902), Portret van madame Marina S. Derwis [Portrait de Mme Marina Sergeievna von Derwis]

Jean-Léon Gérôme (1824–1904), Verkoop van een slavin in Rome [Vente d’une esclave à Rome] Jean was een neo-classicist en prominent lid van De Parijse Salon die klodderaars en hun onaffe schilderijen (impressies) weerde (R van Refusés achterop schilderijen) van tentoonstellingen.

Corboud Köln Kollier Rokoko

Die Sonderbund-Ausstellung in Köln, 1912 een eeuw later herhaald door het Wallraf-Richartz-Museums & Fondation Corboud in Köln met 110 van de oorspronkelijk tentoongestelde 650 werken.
176.784 waaronder een paar Nederlanders waren dabei.
Onze in 1890 overleden Vincent werd in 1912 geëerd met 110 werken in 5 zalen in de tent.
In 2010 werd nog völlig Halbtrunken van Blogger-euforie de tentoonstelling van de Blauwe Reiter bezocht; de groep die eind 1911 begin 1912 twee opzienbarende 'moderne' tentoonstellingen organiseerde. De Sonderbund 1912 was eigenlijk de afsluiting van de (impressionistische) 19e eeuw en verschafte maar een zeer beperkt uitzicht op de aanstormende 20e eeuwse chaos, wel 16 schilderijen van Picasso, één abstract werk van Kandinsky, geen van Malewitsch.

Munch? met uitzicht op Kölner Dom

Een impressie van de 2012 tentoonstelling is beschikbaar op Wikimedia commons.. Er is een slideshow mogelijk (groen knopje rechtsboven), zou die ook op blogger passen?
De curator van WRMFC stelde een lijvige bijbel samen over de 650 werken van 1912 omvattende 648 Seiten mit 764 farbigen und 192 s/w Abb. Een Buch-blätter pdf is beschikbaar, voor de liefhebbers van Google-Drive staat hij ook hier. Sommige plaatjes en nummer zijn grijs, die zijn jammerlijk verloren gegaan bijvoorbeeld bij de intocht van de, reeds in de startblokken van ongeduld trappelende, barbaarhordes der verwoesting.

Persoonlijke Hoogtepunten 2012:

Fransoos Maurice Denis  Soir de Septembre

[met een Virgo/Madonna Lactans ?]

Francis 'Roccoco' Cotes (door Coqui)

Het Rijksmuseum - nee natuurlijk niet 020 dat nog een eeuw gesloten blijft, - presenteert met trots de allereerste tentoonstelling van Britse portretten uit de 18de eeuw in Nederland: Ladies & Gentlemen. Portretten uit de Britse Gouden Eeuw.
Alle schilderijen zijn afkomstig uit Tate Britain in Londen. Het gaat om werken van bekende kunstenaars als Sir Joshua Reynolds, Thomas Gainsborough en Sir Thomas Lawrence.

Eh..18-e eeuw, wat schiet ons trouwe lezertjes dan als eerste te binnen: Rococo. De tentoonstelling is echter een grote teleurstelling met een bomkrater aan kunsthistorische RoCoco-kansen en -quotes. Welke Britse portretters staan prominent opgesomd tussen hun wuftzwoele Franse Rococo-paintneefjes in de En.Wiki: Hayman, Gainsborough, Reynolds.

Francis Hayman, Exeter 1708-1776 Londen,

De schrijver Samuel Richardson omringd door zijn tweede gezin, ca. 1740-1741, olieverf op doek, 99 x 125 cm, Tate Britain, Londen is één van de eerste Britse Rococo-familieportretten. Op deze site kun je desgewenst nog inzoomen op details. In MUSE11(pdf) staat ook een afbeelding.
De Rococo was in het begin van de 18e eeuw in Parijs, Frankrijk een reactie op de knellende grandeur, symmetrie en strenge regels van de barok, in het bijzonder die van het Paleis van Versailles. De Rococo-kunstenaars verkozen daarom een ongedwongen elegante, informeel schertsende, organisch bloemrijke en plantaardig sierlijke benadering van de kunst en architectuur in natuurminnende Engelse landschapsstijl.

Het absolute hoogtepunt van Gainsborough, leerling van Hayman en getrouwd met natuurlijk kind Margaret, is het schilderij van zijn dochter Margaret, een eloquente gehoorzame zwoelkastanjegrijze schoonheid met een rose roosje in haar decolleté. Dit Rococo-toonbeeld straalt een wittily, zeer elegante en teasing dialoog uit vol ongrijpbare en camouflerende taal en gebaren, verfijnde gevoelens en subtiele kritiek. Papa was zuinig op z'n liefste dochter en kleedde haar van hoog tot laag in volledig afgesloten, liefst ravenzwarte, kleding. Paps inspanning wierp zijn vruchten af want dochterlief bleef vruchtloos ongetrouwd en onbemind. Snel door dan maar naar een echte natuur-frivole rococo-schilder: Francis Cotes. Zou Cotes de succesvolle Colijn de Coter naar de powdered wig kunnen steken?

Francis Cotes schilderde portretten van vrouwengewaden die ontsnapt lijken aan plafondspiegelingen van Elftelingdroomprinsessen. Ongedwongen openhangende kleding met veel roseboomrozerode en gesmet witte ruches, afgewisseld met naakte kokoskuscremeblanke ouderdomsgesproete huid. Lieflijke engageantes en ponjetten met luchtige karakter. Het kleurgebruik typeert zich door zachte tinten, met veel gebruik van pastel. De vormen zijn losser, er is vrolijkheid en frivoliteit; opschietende plantenmotieven, vruchten, schelpen, asymmetrische krullen en guirlandes. Een kokarde rozet van rosewoodrood, een pastelsilverpink collerette met ruches over het ravelijndiepe decolleté, doorschemerende oudroze blote schouders onder een fijngeweven koraalroze cotta en robijnrode cotte. Op het hoofd altijd een pastelparelmoer 'rococo' poederpruik ter camouflage van het onvergeeflijk onnatuurlijk bijgeverfde zwartmahoniebruine haar.
Dit is het overtuigende bewijs dat Rococo een cokette combinatie is van Frans asymmetrisch Rocaille en Coqui(lles), van schelpen en fluitkikkers, van BarocCo (een onregelmatig gevormde zilvergrijze parel) en Rocaille (een populaire vorm van de tuin- of interieur-versiering met behulp van geluksschelpen en maansteentjes)​ die deze verfijnde en fantasierijke stijl in zijn essentie beschrijft.

Da capo naar Margaret-lover Gainsborough. Er waren tijden waarop het leek dat muziek het beroep van Gainsborough was en schilderen slechts een afleiding. Gainsborough had veel muzikanten in zijn vriendenkring en schilderde er vele, zoals de jongste zoon van JS Bach: Johann Christian Bach, ook wel de Italiaanse, Londonse of Roccoco Bach.
Rococo-muziek kenmerkt zich door intieme kamermuziek met uiterst verfijnde versieringsvormen.

Johann Christian 'Rococo' Bach heeft ook een eigen kanaal op YouTube. Automatisch gegenereerd met 910 videoos. Met aanbevolen videoos. Hieruit een kleine persoonlijke Rococo-Concert-selectie.

Passie-tijd, Rokoko-muziektraditie

Bij Rokoko behoort het jaarlijkse Passie-logje inmiddels tot de vaste traditie. Om en om, even jaren Mattheus BWV246, oneven jaren Johannes BWV245. Met de om en om traditie breken we altijd traditioneel in een schrikkeljaar. 2012 is ons eerste blog-schrikkeljaar.

Passie of Passion komt van het Griekse werkwoord paschō volgens Wiki, wat lijden betekent. Lijdenstijd en lijdensmuziek; een muziekstuk dat het lijden en sterven van Jezus, aan het kruis, tot onderwerp heeft.

Franz Liszt schreef op latere leeftijd Via Crusis, De Kruisweg. Tijdens de Kruisweg gaan de gelovigen biddend en herdenkend langs veertien zogenaamde kruiswegstaties voorbij. Een kruiswegstatie is een schilderij of reliëf dat een scène uit de lijdensweg van Jezus en zijn stervensproces uitbeeldt. Het woord statie is afgeleid van het Latijnse woord statio, dat het staan of stilstaan betekent. Omdat het aantal staties hier en daar verschilde, bepaalde Paus Clemens XII (paus van 1730-1740 -Rokoko-) het aantal op veertien. In 1741 werd de kruisweg verplicht in alle rooms-katholieke kerken. (Wiki) 

Het is een van de laatste werken van Liszt, voltooit in 1879. Het werk neemt een bijzondere plaats in in het oeuvre van Liszt vooral omdat het een werk is van grote verstilling. Bijzonder is het werk ook omdat het de grenzen van de tot dan toe gangbare tonaliteit opzoekt. (Wiki)
Het is wel mooi, ik heb zo hier en daar wat beluisterd, nadat ik een recensie las in Trouw 26/3. 'Via Dolorosa'
Compagnie Bischoff, Ronald Brautigam, piano Jan Van den Bossche, regie Muziekgebouw aan 't IJ 23/3.
....een van de fraaiste voorbeelden van de kale, duistere en harmonisch grensverleggende stijl van de late Liszt. Met een minimum aan noten, veel stiltes en een veelvuldig gebruik van dissonante harmonieën wist Liszt een maximum aan zeggingskracht te bereiken. Brautigam speelde deze met grote uitdrukkingskracht en zo suggestief dat Jezus' wankele tred over de Via Dolorosa naar het kruis bijna letterlijk hoorbaar werd.

RoKoKo Konsert

Via een goed kennis vernam ik onlangs dat het Rokoko-Schloß Heidecksburg in kostelijk Rudolstadt enige bezoekenswaardige Festsäle bezit. Daar Rudolstadt net iets te ver weg is op een Schöner-Tag-Ticket bracht ik een kompenserend virtueel bezoek op een Wikipediaticket. Aldaar aangekomen werd ik attent gemaakt op de bekende Rudolstadter RoKoKo-Komponist, Konsert- en Kapelmeister Kristian Ernst Gra(a)f, later HofKomponist en -Kapelmeister in de Hofstad der Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden van prinses Anna van Hannover, de weduwe van stadthouder Willem, en na Anna's dood van Zijne Doorluchtige Hoogheid de Prins van Oranje en Nassau, ook weer Willem genoemd. Ter ere van de installatie van Willem V als stadhouder van de Republiek in 1766 komponeerde Graf het wondermooie Rokokolied:
Laat ons Juichen, Batavieren!

En welke beroemde Rokoko-komponist in de dop was er ook in 's-Gravenhage? Inderdaad: kleine Wolfgang van 9. Onlangs nog gespot in Brusselssneeuw op weg van 's-Gravenhage naar Versailles met zijn zus Nannerl in de gelijknamige film.

Gottlieb! nam 'ons' thema stevig onderhanden in de Variazoni KV24, hier lieflijk gespeeld op een moderne vleugel door Oostenrijkse Ingrid Haebler. Betere kwaliteit Variatie II, maar statisch beeld.
Historisch korrekter op het klavecimbel of harpsichord door GerardvanR.

En laten wij  toch niet Gra(a)f's grote bijdragen aan Neerlands Kultureel Erfgoed vergeten als Kokor-eier zo groot:
Hieronymus van Alphen / Christian Ernst Graf - De pruimeboom (Jantje zag eens pruimen hangen). 

3.Akt Finale Edelstes RoKoKo

Voor de trouwe lezeressen en bewonderaars van roze met witte rokokokerken tot slot van deze 10-delige serie: De Wieskirche, RoKoKo-eindhoogtepunt van de Romantische Straße in het dorpje Wies. Gemakkelijk te bereiken met de  „Hop On – Hop Off“ KonzeptBus.
De Wieskirche is een Wallfahrtskirche, een bedevaarts- of pelgrimkerk. Met een eigen website en eigen Hintergrundmusik  van de CD "Rokoko - Romantik" Ik gloof dat het geluid niet uit kan. Leuke variatie is om 3 of meer verschillende windows met deze website te openen als Kanon, als je het goed timed wordt het een prachtige samenspel of pelgrimstrompetenchor.

Wat zal ik er over zeggen, de plaatjes spreken voor zich. Alles versieren en ook de versieringen versieren op slagroomwitte achtergrond en vergeet het plafond niet.

Bij binnenkomst wordt meteen toegegeven: Oppassen!: Edelstes RoKoKo.

Hier het voorwerp van aanbidding, waar omheen de hele kerk gebouwd is: het beeld uit 1730 van de gegeselde Heiland, waarop in 1738 door lokale boerin Maria Lory in de ogen enkele druppels waargenomen zijn, die zij voor tranen aanzag. Zoals wel vaker verschijnen deze droppels tegenwoordig nog zeer zelden en ook zeer onregelmatig;
de benarde geconditioneerde positie achter glas in het altaar zal daar ook mede debet aan zijn.

Het koor is dubbelwandig uitgevoerd met een balkon, een bijzonder geslaagde RoKoKoKonstruktie die dieptewerking geeft. De kerk heeft een ovaal/rond deel, dat werkt heel vriendelijk.

Links één van de großen Theologen des Abendlandes en een zijaltaar, rechts de eenvoudige buitenkant met links het ronde deel en rechts het rechthoekige koordeel.
Geen Asam-Bros maar Johann Baptist en Dominikus Zimmermann. Opeens nog weer 30 ofzo RoKoKoBauten te doen en een 500 km lange Oberschwäbischen Barockstrasse. Dat gaat op de lijst voor een volgende Rundfahrt.

2.Akt Apotheose Zwaanridderburcht

Ludwig.II van de Linderhof begon in 1868 op 23 jarige leeftijd met het opnieuw optrekken, in Duitse Ridderburchtstijl tot comfortabel woonbaar Koningsslot, van een ruïne nabij zijn zomerjeugdhonk kasteel Hohenschwangau.
Zijn vader had de ruïne Hohenschwangau in Gotische stijl laten restaureren als zomerbuitenslot. De jonge Ludwig bracht er gelukkige zomers door. In Hohenschwangau zijn middeleeuwse taferelen in de kamers geschilderd, waaronder die van de Zwaanridder Lohengrin. De Zwaan zit ook in het wapen van de graaf van Schwangau, waardoor de jonge Ludwig zich al van jongs af aan identificeerde met Lohengrin. 

Een van de verklaringen voor zijn grote Baulust is dat hij na de nederlaag in 1866 van Baiern met bondgenoot Oostenrijk tegen Pruisen het opperbevel over zijn leger verloor. Daardoor voelde hij zich geen soevereine vorst meer en startte met de bouw van een eigen Koninkrijk: zijn Schlösser.
Hij plande Neuschwanstein als eerbetoon aan de opera's van Wagner,  ein würdiger Tempel für den göttlichen Freund, durch den einzig Heil und wahrer Segen der Welt erblühte.
Hij nam in muurschilderingen verwijzingen en reminiscenties (herinneringen, bespiegelingen) op  aan scenes uit de Opera's Tannhäuser, Lohengrin en Tristan und Isolde.
De gekozen plaats is uniek, aan de Noordzijde is het terrein vlak met wat Seeen, aan de Zuid en Westzijde liggen vrij abrupt hoog oprijzende steile, rotsachtige bergen. Het Slot ligt op een smalle bergrug want aan de achterzijde is een diepe kloof, zodat er naar alle zijden spectaculair uitzicht is. Het is Landscape Art.
De halve wereld gaat op bezoek bij de HogeZwanen, maar de drukte was niet echt storend. Niet in het weekend gaan, was de tip van onze Kurgastgeber. Disney-castle schijnt geïnspireerd op Hohenschwangau, waarmee de Amerikanen verklaard zijn; Japanners zijn gewoon Superromantisch of Eurofiel.

Op de website is al heel veel info te verkrijgen (ook in het Engels), zoals geschiedenis, ontstaan, Ludwig.II, en ook weer een virtuele rondleiding. Hohenschwangau stond op de VOIAL (visit once in a lifetime), maar als we in de buurt zijn gaan we zeker nog weer even naar boven en ook beneden Hohenschwangau bekijken.
Kaartjes met Termin koop je beneden, daar was wel een wachtrij van 30 minuten, daarna wandel je de 250 hoogtemeters naar boven in 45 min om ruim op tijd in de Untere Hof te arriveren voor een tour van 30 minuten.

De abrupte overgang van vlak naar bergen: de foto links is genomen halverwege de weg op de rechterfoto en de foto rechts vanaf het grote balkon aan de west(rechter)zijde. Let op de drie schuurtjes.

Na de wandeling links een fotobalkon en rechts het tourniquet met terminsysteem.
Panoramafoto halverwege.
Nog meer Buitenpanorama's.

Links: aan de achterzijde ligt een kloof met rivier en daar overheen de Marienbrücke. Rechts: uitzicht West vanaf het balkon op Schloss Hohenschwangau en het toeristenservicegebied.

Die Dome und KoKathedralen von München

Domus Dei betekent Godshuis; de Kathedraal van het Aartsbisdom München & Freising is bekender onder haar oude naam Frauenkirche, terwijl de oorspronkelijke Bisschopszetel, de Freisinger Dom, tegenwoordig de KoKathedraal is.
München is de RKK-hoofdstad van Duitsland en blaast vanzelfsprekend een stevig partijtje mee in het RKK-verheerlijkende RoKoKo-koncert.
Er staan zoveel pronkkerken dicht op elkaar gepakt in het Zentrum van München, dat ik de draad haast kwijtraakte in mijn fotokollektie. We zullen streng redigeren, van iedere Domus Sakralus 2 foto's en een panorama.

De Frauenkirche of Münchener Dom heeft een bewogen Baugeschichte sinds zijn eerste steen in 1158; Barockisiering, Regotisiering, grote Umbau en Neugestaltung tijdens en na WOII. Het interieur oogt nu heel sereen, ingetogen en protestants en helemaal niet RoKoKo. Een paar kleine panorama's op Muenchner-Dom. Sorry, maar kennelijk geen foto's door RoKoKoteKort.

Dan maar snel naar de Alte Peter, de oudst vermeldde kerk nabij de Monniken (Mönchen) nederzetting. In de 18-e eeuw omgebouwd in de RoKoKo-Stil o.a. door een broertje Asam. De Purifikationswelle sloeg Oude Peter over al waren er wel  groene, gele en grijze renovaties.  Twee Sprengbomben Volltreffer sloegen op 25 februari 1945 de Oude niet over waardoor zijn lot aan een zijden draad kwam te hangen. Er is inmiddels weer een echt 360º-panorama.

De Heilig-Geist-Kirche werd ook niet overgeslagen door de Asam-broeders RoKoKoisierung en de 20e eeuwse Voltrefferisierung. Alles keurig nagelneu wiederaufgebaut. Geen Panorama wel zeven gaven van de H-G.

2.Akt 1.Szene Linderhof

Dit Rokoko-pareltje ligt in het Ettal niet ver van GAP en Oberammergau. Het geldt als het eerste sierbouwproject van Ludwig.II. Deze Koning der Beieren had zichzelf de opdracht gegeven het land in een overdonderend imponerende inhaalslag ver op te stuwen in de vaart der rondtoeristende volkeren. We mogen constateren dat hij daarin met vlag en cumlaudewimpel  is geslaagd. Het Amerikaans en Japans is er niet meer van de lucht.
Linderhof is een eerste bescheiden vingeroefening op weg naar de echte megalomane bouwprojecten. Eigenlijk moest het Schloss een kopie van Louis's Versailles worden maar dat paste bij nader nameten niet in het kleine dalletje.

Destijds werd door de bevolking gepiept over de financiële bodemloze bouwputten, nu kan de Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser, Gärten und Seen wel ieder jaar zo'n kasteeltje bouwen van de kassa-inkomsten.
Die kassa's zijn Duits gründlich effizient organisiert. Buiten het park koop je een ticket met een Termin-nummer; bij het te bezoeken object zijn 4-6 afgebakende wachtrijen met kaartlezers, tourniquets en Termin-nummer-displays. Wanneer je Termin is aangebroken kun je pas met je ticket langs het tourniquet de wachtrij met je eigen Termin-nummer bereiken.
Vervolgens wordt je planmässig binnen het uur door het objekt geloodst en aansluitend verdwaasd naar buiten gewerkt. Ondanks de grote drukte geeft dit systeem een weldadig ontspannen gevoel, veroorzaakt door het geruststellende wachten op je eigen nummer op het vooraf afgesproken tijdstip. Er wordt ondertussen voor spontaan vermaak gezorgd door bijvoorbeeld onprocedurele regellappende Italianen, die vergeefs proberen het tourniquet te passeren voordat De Termin is aangebroken.

Leuk gezellig kasteeltje van landhuisafmetingen, mooi gelegen in een dalletje, met links zicht op voorgevel en kaskade en rechts zicht op de achtergevel en Venus.

Links de voorgevel in detail; is het RoKoKo of Renaissance? Rechts de achtergevel van de zwartgeblakerde pompoenmaagd van Venus.

In het wandelpark links Walkure decorstuk De Hundinghütte en rechts de Venustempel.