De volledige tekst van het artikel: LINK (pdf). Trouw link.
Posts tonen met het label fijnstraal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fijnstraal. Alle posts tonen
maandag 13 oktober 2014
De Tien Geboden voor Ongelovigen
Dit stond opeens zomaar op een maandagavond in Trouw:
Aanleiding is nominatie van deel twee van 'De Bijbel voor ongelovigen' van Guus Kuijer voor de AKO literatuurprijs, die op 13 november wordt uitgereikt.
De volledige tekst van het artikel: LINK (pdf). Trouw link.
De volledige tekst van het artikel: LINK (pdf). Trouw link.
zaterdag 27 september 2014
Kugelrund und sehr Gesund
Kürbis! Herbstzeit!
=> Kürbiszeit, -fest, -wochen!
Kürbissorten - kleine Kürbis-Kunde Butternut-Kürbis Gartenkürbis Hokkaido-Kürbis Muskat-Kürbis "Ufos" Spaghetti-Kürbis Den Türkenturban - oder Bischofsmütze -
Kürbis kan overal in en door, maar niet met koko in een kokopoposo?
Liefst nuttige men de Kürbis in romantische Umgebung in een Perle im Tal wo Romantik in der Luft liegt.
Wat geeft het zoal nog meer in Baden - Württemberg?
Heidelberger Romantik van Carl Philipp Fohr of van Rottman of van Koester?
Een romantisches Monddicht im Chinesischer Luisenparkgarten van Manfred Durniok?
Vergeet niet de Kürbissen im Eingangsbereich!
=> Kürbiszeit, -fest, -wochen!
Kürbis kan overal in en door, maar niet met koko in een kokopoposo?
Liefst nuttige men de Kürbis in romantische Umgebung in een Perle im Tal wo Romantik in der Luft liegt.
Wat geeft het zoal nog meer in Baden - Württemberg?
 |
| Köhlerschildkröte (Chelonoidis carbonaria) |
Een romantisches Monddicht im Chinesischer Luisenparkgarten van Manfred Durniok?
Vergeet niet de Kürbissen im Eingangsbereich!
donderdag 20 februari 2014
CoRCoRz Zondeval
door Cornelis Cornelisz. van Haarlem
Die CorCor van Haarlem was wel lekker goed in bloot, zoals in - ook in het Rijksmuseum A'dam te bewonderen - Badsebil in Bath ehh.. Bathsebad in Bil... of zo iets pp Volgens het RM A'dam heet dit schilderij Het toilet van Badsenbil pp of zoiets 1594. Toilet ??? in 1594 ??? We zoeken even in wat Bijbelvertalingen 2 Samuel 11 2 - 5: Op een keer stond hij (David) aan het eind van de middag op van zijn rustbed en liep wat heen en weer over het dak van het paleis. Beneden zag hij een vrouw die aan het baden was. Ze was heel mooi om te zien. Hij liet uitzoeken wie ze was, en men zei hem: ‘Dat is Batseba, de dochter van Eliam, de vrouw van de Hethiet Uria. David liet haar bij zich komen en sliep met haar. (De voorgeschreven periode van onthouding na haar onreinheid was juist verstreken.) Daarna ging ze terug naar huis. Enige tijd later merkte ze dat ze zwanger was. Ze liet dat aan David berichten.
De nieuwe bijbelvertaling: baden dus.
Herziene Statenvertaling: een vrouw die zich aan het wassen was; deze vrouw nu was heel knap om te zien.
Statenvertaling 1637: eene vrouwe haer wasschende: dese vrouwe nu was seer schoon van aensien.
NGB 1951: een vrouw, bezig zich te baden; en die vrouw was zeer schoon van uiterlijk.
Volgens mij zitten ze zoals gewoonlijk maar wat te rotzooien A'dam, een rijksmuseum onwaardig.
Schandalige RMA tag: Onzedige Vrouwen. Koninklijk seksueel misbruikt lijkt me nauwkeuriger getagd.
Aert van Neer: Riviergezicht bij Maanlicht .
..de volmaakte illusie van een maannacht? Ja elk schilderij is een illusie van een visueel tafereel toch? We lopen maar gewoon verder. Weinig interessante Rembrandts in het RMA eigenlijk, behalve natuurlijk die Nachtwacht en het Joodse Bruidje dat er 10/10 ook nog eens niet hing. Voor een mooie, interessante Rembrandt-collectie van maar liefst 11 stuks reize men naar Het Mauritshuis te 's-Gravenhage. Je krijgt er dan ook nog eens de Pearl Earring en het Gezicht op Delft van Vermeer bij, plus de Stier van Potter.
A'dam heeft ook nog wel wat mooie huizen (stadpaleizen?, nee niet overdrijven) zoals Geelvinck Hindelopen met een schitterende Rococostijl salon inclusief Rococoschouw.
Even doorsteken van de Keizersgracht naar de Herengracht en daar is Willet-Holthuysen te bezichtigen. Geen Rokoko maar wel kattenschilderijen van kattenmoeder Louisa zoals een mooie Louis-Eugène Lambert.
maandag 6 januari 2014
In de Betuwe (deel 2 en slot: Koniks)
Het beloofde een grote toonaangevende serie te worden, het liep echter anders. Een goede vriendin zegt dan altijd: Alles Verandert..pp Destijds lag er al het voornemen om binnen de omvangrijke serie een logje over Konik paarden in Betuws uiterwaarden op te nemen. In de uiterwaarden tussen Ewijk en Beuningen om precies te zijn, dus formeel Maas en Waal en daardoor ook weer niet echt de Betuwe, maar dat maakt de serie wel weer consistent.
De rondleider van ?staatsuiterwaardenbeheer? vertelde destijds 2010? gedetailleerd over deze wilde natuurpaardjes. Dat ze in haremgroepen leven met twee hengsten op 20? merries, de opperhengst verzorgt een regelmatige bevruchting van de merries, op één na, die is exclusief voor zn adjudant. De rest van de hengsten zonder harem leeft samen in de hengstkudde.
Ik had destijds mijzelf willen karakteriseren als een hengstkuddehengst, maar nu denk ik dat misschien een (hele) kleine harem ook wel eens passend zou kunnen zijn...pp
Afijn dan plots, anno 2014, verschijnt onze grote 'natuurheld' Koos Dijksterhuis ten Koniktonele, als Sint Koos de Ecodroomdoder. Onlangs was wel-denkend Nederland al tot de conclusie gekomen dat de plofvaardersplassen een bovengemiddeld stadshertenconcentratiekampje is, net zo 'natuurlijk' als een glazen jampot in Mmn.
PS die Karpaten-Wolf bleek overigens een grapje van een stel jolige Żołądkowa Gorzka PL-en.
Zogenaamde Ecoloog annex grasmaaier Frans Vera, de geestelijk vader van het CoKampje, is van mening dat het om bedrijfseconomische redenen in een omheind parkje vervangen van de cyclomaaier door loslopende, per vrachtauto van elders aangevoerde, uitheemse graasbeesten onder natuur te rangschikken is. En dat vrije vogels van divers pluimage, die zelfstandig ongereguleerd over de CoKa-hekken migreren, dat niet zijn. Hoofdredacteur Willem Schoonen moest zelfs een vermanend vingertje heffen tegen Plof-Frans. Koos had namelijk de film over de plofvaardersplassen (Nieuwe Wildernis) als een driest oerrund de modder ingestampt.
Ko's verhaal kwam zeer goed overeen met mijn eigen waarnemingen februari 2013 bovenin de Regiorunner op de nieuwe Hanzelijn: doodse kale lege woestenij van grasland gelardeerd met dode boom-restantjes. Desondanks bezocht een record aantal niet-denkende ecodromers de film. Dat zullen wel voornamelijk natuurvreemde autorijdende randstadjers geweest zijn. Die kale droefenis van de Nieuwe Wildermess of Wildernix laat zich ook in 8:19 vertellen, gratis op YouTube:
De rondleider van ?staatsuiterwaardenbeheer? vertelde destijds 2010? gedetailleerd over deze wilde natuurpaardjes. Dat ze in haremgroepen leven met twee hengsten op 20? merries, de opperhengst verzorgt een regelmatige bevruchting van de merries, op één na, die is exclusief voor zn adjudant. De rest van de hengsten zonder harem leeft samen in de hengstkudde.
Ik had destijds mijzelf willen karakteriseren als een hengstkuddehengst, maar nu denk ik dat misschien een (hele) kleine harem ook wel eens passend zou kunnen zijn...pp
Afijn dan plots, anno 2014, verschijnt onze grote 'natuurheld' Koos Dijksterhuis ten Koniktonele, als Sint Koos de Ecodroomdoder. Onlangs was wel-denkend Nederland al tot de conclusie gekomen dat de plofvaardersplassen een bovengemiddeld stadshertenconcentratiekampje is, net zo 'natuurlijk' als een glazen jampot in Mmn.
PS die Karpaten-Wolf bleek overigens een grapje van een stel jolige Żołądkowa Gorzka PL-en.
Zogenaamde Ecoloog annex grasmaaier Frans Vera, de geestelijk vader van het CoKampje, is van mening dat het om bedrijfseconomische redenen in een omheind parkje vervangen van de cyclomaaier door loslopende, per vrachtauto van elders aangevoerde, uitheemse graasbeesten onder natuur te rangschikken is. En dat vrije vogels van divers pluimage, die zelfstandig ongereguleerd over de CoKa-hekken migreren, dat niet zijn. Hoofdredacteur Willem Schoonen moest zelfs een vermanend vingertje heffen tegen Plof-Frans. Koos had namelijk de film over de plofvaardersplassen (Nieuwe Wildernis) als een driest oerrund de modder ingestampt.
Ko's verhaal kwam zeer goed overeen met mijn eigen waarnemingen februari 2013 bovenin de Regiorunner op de nieuwe Hanzelijn: doodse kale lege woestenij van grasland gelardeerd met dode boom-restantjes. Desondanks bezocht een record aantal niet-denkende ecodromers de film. Dat zullen wel voornamelijk natuurvreemde autorijdende randstadjers geweest zijn. Die kale droefenis van de Nieuwe Wildermess of Wildernix laat zich ook in 8:19 vertellen, gratis op YouTube:
donderdag 19 december 2013
KO is OK
Ooit, in de euforische beginperiode van dit Blog, verschenen er wel drie logjes over één cultureel avondje uit. We spreken dan over vier jaar geleden tijdens de beginperiode in 2010. Er staan inmiddels zes jaartallen vermeld in de bloghistorie, maar die worden veroorzaakt door de gunstig gekozen startmaand november 2009.
Op 21 april 2010 bezocht ik 's avonds in het Gemeentemuseum te 's-Gravenhage de tentoonstelling Der blaue Reiter, na een aankondiging in mijn toenmalige lijfblad De NRC. Veel is sindsdien veranderd, de interesses en preoccupaties van de auteur niet. "Ik ben de Vrouw. Ik ben het morsige moeras van de voortplanting."
Na het bekijken van de tentoonstelling werd ergens achterin het museum het toneelstuk van KokosChka, Oscar (KO) opgevoerd, vijf piemelnaakte mannen en een blond-blaue engel. Eerlijk gezegd was ik Anneke Blok helemaal vergeten ondertussen door alle vrouwenverwikkelingen en -hoogtepunten sindsdien. Sorry Anneke, maar de schilderijen hebben een diepere indruk achtergelaten.
Laatst in Boymans van Beuningen, bij KO's tentoonstelling Mensen en Beesten, kon ik mij nog wel het Opperreptiel der Groene HoiOligoi Leguaan herinneren. Bij mijn charmante begeleidster, het cool-blaue huzaar-engeltje uit het coole noordn, hadden de logjes echter geen enkele meetbare indruk achtergelaten.
Hetzelfde was KO destijds overkomen in zijn affaire met Alma Mahler, de weduwe van. Alma was ook niet onder de indruk van de expressionistische kunstenmakerij van KO en trouwde met de Bauhaus constructivist Gropius.
Van Alma en Oscar was bovenstaand schilderij door KO te zien. Ik vond KO een beetje te mooi narcistisch op de voorgrond staan en Alma te onbestemd vaagjes op de achtergrond. Zou Alma ook niet gedacht hebben: Kunstenaar KO houdt toch eigenlijk alleen van zichzelf, net zoals mn wijlen Gustav.
Liebespaar mit Katzen, die hing er niet volgens mij, volkomen onterecht.
KO heeft ook hele mooie landschappen gemaakt zoals 020, maar die hingen er ook niet.
De portretten van Kokoschka beklijven niet zo erg, volgens Kuiper in VK; volgens mij ook niet omdat hij zijn expressionistische kunstjes - woeste protretten met grote handen en vingers- niet verder ontwikkelt, raffineert of verfijnt.
KO's laatste schilderij hing aan het einde van de tentoonstelling: Time, Gentlemen Please 1971-2.
De Worteltaart van KO-ekela met Kokosch-strooisel in het musemcafé is ook OK, kolossaal lekker, warm en cool aanbevolen.
Op 21 april 2010 bezocht ik 's avonds in het Gemeentemuseum te 's-Gravenhage de tentoonstelling Der blaue Reiter, na een aankondiging in mijn toenmalige lijfblad De NRC. Veel is sindsdien veranderd, de interesses en preoccupaties van de auteur niet. "Ik ben de Vrouw. Ik ben het morsige moeras van de voortplanting."
Na het bekijken van de tentoonstelling werd ergens achterin het museum het toneelstuk van KokosChka, Oscar (KO) opgevoerd, vijf piemelnaakte mannen en een blond-blaue engel. Eerlijk gezegd was ik Anneke Blok helemaal vergeten ondertussen door alle vrouwenverwikkelingen en -hoogtepunten sindsdien. Sorry Anneke, maar de schilderijen hebben een diepere indruk achtergelaten.
Hetzelfde was KO destijds overkomen in zijn affaire met Alma Mahler, de weduwe van. Alma was ook niet onder de indruk van de expressionistische kunstenmakerij van KO en trouwde met de Bauhaus constructivist Gropius.
Liebespaar mit Katzen, die hing er niet volgens mij, volkomen onterecht.
KO heeft ook hele mooie landschappen gemaakt zoals 020, maar die hingen er ook niet.
De portretten van Kokoschka beklijven niet zo erg, volgens Kuiper in VK; volgens mij ook niet omdat hij zijn expressionistische kunstjes - woeste protretten met grote handen en vingers- niet verder ontwikkelt, raffineert of verfijnt.
KO's laatste schilderij hing aan het einde van de tentoonstelling: Time, Gentlemen Please 1971-2.
De Worteltaart van KO-ekela met Kokosch-strooisel in het musemcafé is ook OK, kolossaal lekker, warm en cool aanbevolen.
woensdag 28 augustus 2013
Weg Scheveningse
een havenweg met gladde stenen.
Toch braken de baren verlaten
in zand, zout en traan.
het vuur is nu vergeven,
en fietsers, auto’s, trams,
met zeilen opgeheven,
glijden solo naar zee.
Van stenen naar het strand.
beneveld knippert de fee,
zacht en hard als zand
bakken misttroost mn kim.
Met Hulp van en Dank aan Leo Verhoeven
zaterdag 20 april 2013
Planten Evolutie: Magnolia
Onlangs snoeiend nabij de Magnolia viel het op, dat de vliegende insecten liever naar de prunus doorvlogen en heel snel rechtsomkeert maakten boven de Magnoliabloemen. Terwijl deze toch zo lekker roken.
De Magnolia, zo leert Wikipedia, is een heel oude bloemplant, ontstaan ong. 100 mjg, nog voor het verschijnen van de vliegende stuifmeel-DHL-ers: de bijen. Daardoor geurt de Magnolia wel lekker maar stelt geen stuifmeeltransportvergoeding in vorm van nectar ter beschikking, zodat de Magnolia's op de zwarte bijenlijst staan en streng geboycot worden.
De Magnolia is old-skool afhankelijk van bestuiving door 'oudere' zich ouderwets voortslepende insecten zoals kevers.
Overigens is ongebreidelde keverbestuivingsvoortplanting verplichtend tot hoge schoffelfrequentie met dito wiedconcemtratie niet aan de orde: de doorzontuinmagnolia's uit de vasteplantenvakken van het tuincentrum zijn veelal onvruchtbare hybriden zoals de Magnolia × soulangeana, ontsproten in het achtertuintje van de kordate oud-officier der cavalerie uit het leger van Napoleon Bonaparte, Étienne Soulange-Bodin (1774-1846), of de Magnolia × loebneri = Magnolia kobus × Magnolia stellata.
De belendende foto's van de Magnalia Stellata (Stermagnolia) komen uit Trouw, waarvoor hartelijk dank. De Magnolia is dus het prehistorische neefje van de Amborella plant en haar dichtsnabije verwante Amborella Trichopoda. Hierover kunt u veel meer lezen in het bloemige stukje kracht&pracht proza der BloemPantenEvolutie.
Uit eigen collectie en voortuin: Saucer of Tulpen Magnolia, kruising tussen de naakte magnolia (denudata) en paarse of leliebloemige magnolia (liliiflora):
De Magnolia, zo leert Wikipedia, is een heel oude bloemplant, ontstaan ong. 100 mjg, nog voor het verschijnen van de vliegende stuifmeel-DHL-ers: de bijen. Daardoor geurt de Magnolia wel lekker maar stelt geen stuifmeeltransportvergoeding in vorm van nectar ter beschikking, zodat de Magnolia's op de zwarte bijenlijst staan en streng geboycot worden.
De Magnolia is old-skool afhankelijk van bestuiving door 'oudere' zich ouderwets voortslepende insecten zoals kevers.
De belendende foto's van de Magnalia Stellata (Stermagnolia) komen uit Trouw, waarvoor hartelijk dank. De Magnolia is dus het prehistorische neefje van de Amborella plant en haar dichtsnabije verwante Amborella Trichopoda. Hierover kunt u veel meer lezen in het bloemige stukje kracht&pracht proza der BloemPantenEvolutie.
Uit eigen collectie en voortuin: Saucer of Tulpen Magnolia, kruising tussen de naakte magnolia (denudata) en paarse of leliebloemige magnolia (liliiflora):
vrijdag 31 augustus 2012
Francis 'Roccoco' Cotes (door Coqui)
Het Rijksmuseum - nee natuurlijk niet 020 dat nog een eeuw gesloten blijft, - presenteert met trots de allereerste tentoonstelling van Britse portretten uit de 18de eeuw in Nederland: Ladies & Gentlemen. Portretten uit de Britse Gouden Eeuw.
Alle schilderijen zijn afkomstig uit Tate Britain in Londen. Het gaat om werken van bekende kunstenaars als Sir Joshua Reynolds, Thomas Gainsborough en Sir Thomas Lawrence.
Eh..18-e eeuw, wat schiet ons trouwe lezertjes dan als eerste te binnen: Rococo. De tentoonstelling is echter een grote teleurstelling met een bomkrater aan kunsthistorische RoCoco-kansen en -quotes. Welke Britse portretters staan prominent opgesomd tussen hun wuftzwoele Franse Rococo-paintneefjes in de En.Wiki: Hayman, Gainsborough, Reynolds.
Francis Hayman, Exeter 1708-1776 Londen,
Johann Christian 'Rococo' Bach heeft ook een eigen kanaal op YouTube. Automatisch gegenereerd met 910 videoos. Met aanbevolen videoos. Hieruit een kleine persoonlijke Rococo-Concert-selectie.
Alle schilderijen zijn afkomstig uit Tate Britain in Londen. Het gaat om werken van bekende kunstenaars als Sir Joshua Reynolds, Thomas Gainsborough en Sir Thomas Lawrence.
Eh..18-e eeuw, wat schiet ons trouwe lezertjes dan als eerste te binnen: Rococo. De tentoonstelling is echter een grote teleurstelling met een bomkrater aan kunsthistorische RoCoco-kansen en -quotes. Welke Britse portretters staan prominent opgesomd tussen hun wuftzwoele Franse Rococo-paintneefjes in de En.Wiki: Hayman, Gainsborough, Reynolds.
De schrijver Samuel Richardson omringd door
zijn tweede gezin, ca. 1740-1741, olieverf op
doek, 99 x 125 cm, Tate Britain, Londen is één van de eerste Britse Rococo-familieportretten. Op deze site kun je desgewenst nog inzoomen op details. In MUSE11(pdf) staat ook een afbeelding.
De Rococo was in het begin van de 18e eeuw in Parijs, Frankrijk een reactie op de knellende grandeur, symmetrie en strenge regels van de barok, in het bijzonder die van het Paleis van Versailles. De Rococo-kunstenaars verkozen daarom een ongedwongen elegante, informeel schertsende, organisch bloemrijke en plantaardig sierlijke benadering van de kunst en architectuur in natuurminnende Engelse landschapsstijl.
Het absolute hoogtepunt van Gainsborough, leerling van Hayman en getrouwd met natuurlijk kind Margaret, is het schilderij van zijn dochter Margaret, een eloquente gehoorzame zwoelkastanjegrijze schoonheid met een rose roosje in haar decolleté. Dit Rococo-toonbeeld straalt een wittily, zeer elegante en teasing dialoog uit vol ongrijpbare en camouflerende taal en gebaren, verfijnde gevoelens en subtiele kritiek. Papa was zuinig op z'n liefste dochter en kleedde haar van hoog tot laag in volledig afgesloten, liefst ravenzwarte, kleding. Paps inspanning wierp zijn vruchten af want dochterlief bleef vruchtloos ongetrouwd en onbemind. Snel door dan maar naar een echte natuur-frivole rococo-schilder: Francis Cotes. Zou Cotes de succesvolle Colijn de Coter naar de powdered wig kunnen steken?
Francis Cotes schilderde portretten van vrouwengewaden die ontsnapt lijken aan plafondspiegelingen van Elftelingdroomprinsessen. Ongedwongen openhangende kleding met veel roseboomrozerode en gesmet witte ruches, afgewisseld met naakte kokoskuscremeblanke ouderdomsgesproete huid. Lieflijke engageantes en ponjetten met luchtige karakter. Het kleurgebruik typeert zich door zachte tinten, met veel gebruik van pastel. De vormen zijn losser, er is vrolijkheid en frivoliteit; opschietende plantenmotieven, vruchten, schelpen, asymmetrische krullen en guirlandes. Een kokarde rozet van rosewoodrood, een pastelsilverpink collerette met ruches over het ravelijndiepe decolleté, doorschemerende oudroze blote schouders onder een fijngeweven koraalroze cotta en robijnrode cotte. Op het hoofd altijd een pastelparelmoer 'rococo' poederpruik ter camouflage van het onvergeeflijk onnatuurlijk bijgeverfde zwartmahoniebruine haar.
Dit is het overtuigende bewijs dat Rococo een cokette combinatie is van Frans asymmetrisch Rocaille en Coqui(lles), van schelpen en fluitkikkers, van BarocCo (een onregelmatig gevormde zilvergrijze parel) en Rocaille (een populaire vorm van de tuin- of interieur-versiering met behulp van geluksschelpen en maansteentjes) die deze verfijnde en fantasierijke stijl in zijn essentie beschrijft.
Da capo naar Margaret-lover Gainsborough. Er waren tijden waarop het leek dat muziek het beroep van Gainsborough was en schilderen slechts een afleiding. Gainsborough had veel muzikanten in zijn vriendenkring en schilderde er vele, zoals de jongste zoon van JS Bach: Johann Christian Bach, ook wel de Italiaanse, Londonse of Roccoco Bach.
Rococo-muziek kenmerkt zich door intieme kamermuziek met uiterst verfijnde versieringsvormen.
De Rococo was in het begin van de 18e eeuw in Parijs, Frankrijk een reactie op de knellende grandeur, symmetrie en strenge regels van de barok, in het bijzonder die van het Paleis van Versailles. De Rococo-kunstenaars verkozen daarom een ongedwongen elegante, informeel schertsende, organisch bloemrijke en plantaardig sierlijke benadering van de kunst en architectuur in natuurminnende Engelse landschapsstijl.
Dit is het overtuigende bewijs dat Rococo een cokette combinatie is van Frans asymmetrisch Rocaille en Coqui(lles), van schelpen en fluitkikkers, van BarocCo (een onregelmatig gevormde zilvergrijze parel) en Rocaille (een populaire vorm van de tuin- of interieur-versiering met behulp van geluksschelpen en maansteentjes) die deze verfijnde en fantasierijke stijl in zijn essentie beschrijft.
Da capo naar Margaret-lover Gainsborough. Er waren tijden waarop het leek dat muziek het beroep van Gainsborough was en schilderen slechts een afleiding. Gainsborough had veel muzikanten in zijn vriendenkring en schilderde er vele, zoals de jongste zoon van JS Bach: Johann Christian Bach, ook wel de Italiaanse, Londonse of Roccoco Bach.
Rococo-muziek kenmerkt zich door intieme kamermuziek met uiterst verfijnde versieringsvormen.
Johann Christian 'Rococo' Bach heeft ook een eigen kanaal op YouTube. Automatisch gegenereerd met 910 videoos. Met aanbevolen videoos. Hieruit een kleine persoonlijke Rococo-Concert-selectie.
donderdag 23 augustus 2012
Go Coqui GobGo
 |
| ©Margreet |
De documentaire begint in Sint-Petersburg in augustus en eindigt daar een jaar later na een om-slagje Marokko. Op zoek naar de optimale leef- en voortplantingsomstandigheden vliegt de Atalanta met de seizoenen mee om grote droogte, hitte en vrieskoude te ontlopen en om steeds de juiste verse waardplantblaadjes tegen het lijf te lopen. Brandnetels om op voort te planten en rottende vruchten (zoals margreets pruimen begin september) om op bij te tanken. Het Atalanta-vrouwtje zet haar eitjes af na paring met een territorium-mannetje; de rupsekienders eten braaf daar de buikjes vol, verpoppen en vliegen dan in de juiste seizoensrichting verder naar Petersburg of Casablanca. Een Atalanta leeft, geschat want veel is er natuurlijk niet bekend, 3 - 4 maanden.
Hij fladdert zelfs ieder jaar heen en weer over het kanaal naar Groot-Brittannië. Daar doet hij dan een aantal uren over bij 14 km/h. (Heeft iemand nauwkeurig de vliegtijd opgemeten?) Josephine ving ze op in Normandië op Pointe du Hoc tussen Omaha en Utah Beach. Dat is niet de kortste oversteek.
 |
| ©Margreet |
Volgens een UK-website produceert de Red Admiral eenmaal per jaar een nieuwe generatie. Die komt half- augustus tot begin oktober uit de pop. Dan zijn mijn Atalantas dus waarschijnlijk de laatste verse lichting geweest en geen migrerende Atalantas uit Finland. Ik heb ze afgelopen vrijdag ook niet rond het Koninginnekruid van de Heul zien fladderen.
Er is een website waar (maandelijkse!) vlindertellingen worden bijgehouden: Vlindermee! 2010 was een erg goed Atalantajaar, vooral in augustus en september. En dus ook nog begin oktober. Vanaf nu allemaal..pp Atalanta's tellen.
Het zijn evolutionaire kleine wondertjes, die vlinders. Vele malen kleiner dan de mens, met een brein dat je met gemak in een gevulde kies stopt, maar wel vele malen functioneler en uitgebreider uitgerust dan het mensenbrein: GPS incl. kaarten West- en Oost-Europa, zeer gevoelig reuksysteem, verpopper, voortplanter, opblaasbare vervliegvleugels, kleefpoten. Wat kunnen ze eigenlijk niet: gitaar spelen, autorijden, internetten. En missen ze dat? Nee natuurlijk niet, ze vervelen zich nooit al fladderend en windsurfend door heel Europa.
In Sephientjes film zitten mooie opnamen van een uit de pop kruipende Atalanta. De vleugels zijn kreukelig gevouwen en moeten worden opgepompt met een rode kleurstof. Dan even drogen en vliegen maar.
- The holly and the ivy, now both are full well grown,
- Of all the trees that are in the wood, the holly bears the crown.
De ivy komt er een beetje bekaaid af, terwijl deze altijdgroenling symbool staat met zijn hechtwortels voor gehechtheid, trouw, vriendschap en vasthoudendheid; met zijn altijdgroene blad voor het eeuwige leven; en met zijn drielobbige blad voor de heilige drie-eenheid. Hulst staat ook voor eeuwig leven, geluk en gezondheid. Christenen zagen bovendien in de scherpgepunte bladeren een doornenkroon, in de rode bessen Jezus bloed en in het harde hulsthout het kruis. YT-tje met bekende melodie.
Die mooie natuurlijke speciaal gecomponeerde filmmuziek bij GobGo is natuurlijk van Johan S. Riphagen, die bovennatuurlijk wordt uitgevoerd door de beste natuurtalentmuzikanten van het Rockoco quintet(pdf).
woensdag 25 juli 2012
Hé schat, ik ben er
André Kuipers is terug op aarde. Hij ontsteeg ons en zweefde op grote hoogte enkele maanden gravitatieloos. Toen hij veilig en wel weer op Seenivo aanbelandde stelde hij zijn schat direct op de hoogte. Andere mensen houden meer van hoogvliegen met beide benen in de sneeuw en vier wielen op de rails. Voor die mensen zijn hoge uitgeholde bergen neergezet, comfortabel voorzien van normaalspoor. Voor beiden geldt: Hoe hoger je komt, hoe kleiner alles lijkt. André maakte regelmatig Satellite-View foto's van aarde en plaatste die op z'n log. Dit is zijn mooiste time lapse: Walking on Air. (HD)
Voor de Bird's-Eye View-liefhebbers van Walking on Snow is er Jordin en van snow time-lapse de Switch-webcam op 3657 m.NAP
André maakte ook deze mooie foto van Zuid-Holland en Utrecht, geheel ten onrechte aangeduid als: Amsterdam and surroundings.
Met dank aan GS natuurlijk en ESA.
Deze foto deed me denken aan de tentoonstelling Vrijheid! Leidens Ontzet 1574 - 2011 in Museum de Lakenhal. Voor wie het gemist heeft staat er nog wat online, zoals het aardige YT geanimeerde prentenboek Leidens Ontzet (HD met geluid), dat groot op een witte museummuur werd geprojecteerd. Erwin Olaf maakte speciaal voor de tentoonstelling een hedendaags historiestuk.
In de tentoonstelling hing ook het beroemde Lanckaert-tapijt uit 1587 van 3 bij 4 meter. Helaas meet de foto maar 481x400 pixel. 10.000 man en 400 bootjes gaan ongeveer 10.000 Spaanse belegeraars verdrijven met inundaties om Zuid-Holland te behouden. Amsterdam was koningsgezind en Utrecht streng katholiek en heulden met de vijand. Het ontzettingsleger werd daarom gefinancierd door ZH-steden als Gouda, Delft en Rotterdam.
Hier rechts een detail van Oost-Leiden met de Lammenschans zonder het NS-station, Zoeterwoude zonder het Zuid-Holland Huis des biers en Leiderdorp zonder de A4.
Aan de achterkant van het tapijt hing een beeldscherm waarop een verklarende animatie (zonder geluid door De Bell) werd vertoond over het vermetele ontzet van Leiden door de watergeuzen. De geuzen volgen zo ongeveer de toekomstige route van de HSL vanaf Rotterdam Blijdorp via Zoetermeer (Voorweg en Segwaert) naar Zoeterwoude en Lammenschans en deden daar 2 maanden over. Als de Fyra rijdt doet hij er nu 12 minuten over.
Leiden had indertijd 15.000 inwoners (zoiets als Joure nu) waarvan er 5000 het leven zouden laten in 1574. Niet meer dan een flink dorp dus. Kijk vooral naar het einde van de animatie. Daar wordt de Zuid-Hollandse agglomeratie anno 2011 nog even ingekleurd met zijn 3.546.589 inwoners. Epische Homo Sapiens-EcoRamp in slechts 435 jaar, een belachelijk korte tijd in de evolutie van het leven op aarde. Het Westlands kaslicht is inmiddels met een goede kijker ook zichtbaar vanaf Mars.
Op verzoek: Noord Nederland tijdens de elfstedentochtkoorts. André heeft een Nederland-setje op Flicker. Kijken of ik daarvoor een linkje kan maken.
After the break: SlideShow-test.
Voor de Bird's-Eye View-liefhebbers van Walking on Snow is er Jordin en van snow time-lapse de Switch-webcam op 3657 m.NAP
André maakte ook deze mooie foto van Zuid-Holland en Utrecht, geheel ten onrechte aangeduid als: Amsterdam and surroundings.
Deze foto deed me denken aan de tentoonstelling Vrijheid! Leidens Ontzet 1574 - 2011 in Museum de Lakenhal. Voor wie het gemist heeft staat er nog wat online, zoals het aardige YT geanimeerde prentenboek Leidens Ontzet (HD met geluid), dat groot op een witte museummuur werd geprojecteerd. Erwin Olaf maakte speciaal voor de tentoonstelling een hedendaags historiestuk.
Aan de achterkant van het tapijt hing een beeldscherm waarop een verklarende animatie (zonder geluid door De Bell) werd vertoond over het vermetele ontzet van Leiden door de watergeuzen. De geuzen volgen zo ongeveer de toekomstige route van de HSL vanaf Rotterdam Blijdorp via Zoetermeer (Voorweg en Segwaert) naar Zoeterwoude en Lammenschans en deden daar 2 maanden over. Als de Fyra rijdt doet hij er nu 12 minuten over.
Leiden had indertijd 15.000 inwoners (zoiets als Joure nu) waarvan er 5000 het leven zouden laten in 1574. Niet meer dan een flink dorp dus. Kijk vooral naar het einde van de animatie. Daar wordt de Zuid-Hollandse agglomeratie anno 2011 nog even ingekleurd met zijn 3.546.589 inwoners. Epische Homo Sapiens-EcoRamp in slechts 435 jaar, een belachelijk korte tijd in de evolutie van het leven op aarde. Het Westlands kaslicht is inmiddels met een goede kijker ook zichtbaar vanaf Mars.
Op verzoek: Noord Nederland tijdens de elfstedentochtkoorts. André heeft een Nederland-setje op Flicker. Kijken of ik daarvoor een linkje kan maken.
After the break: SlideShow-test.
vrijdag 22 juni 2012
Red Bull gaf geen vleugels
Het EK-voetbal kent ook voordelen, je update weer eens de kennis over adverterend commercieel Nederland op RTL4 tijdens het volgen van VI-Oranje. Om een of andere reden zijn Friezen Wilfred en Johan met Rotterdammers Rene en Jan (Genee, Derksen, vdGijp, Boskamp) ter ere van EK2012 van RTL7 (mannenzender) naar RTL4 (GTST-vrouwenzender) op Scheveningen verkast. Geen vervelende Studio-Aneecieden en Hilvo-020ers aan de borrel- en Moraballentafel, heerlijk.
O ja, er is tijdens het EK een ongelukje gebeurd op 13 juni 2012. Het ongelukje van Харків. Red Bull gaf ons namelijk ook geen samenspelende centrale duo's, middenvelders, backs en scorende spitsen.
Ik zag als lichtpuntje onderstaande Cartoon opeens tussen alle Oranje-commercials van AH op NL1 en Jumbo op RTL4 door vliegen.
Een Evolutie-cartoon: Red Bull geeft vleugels. Een heel mooie samenvatting van de evolutie van de mens in 30 seconden. Natuurlijk niet in de juiste tijdschaal, dan had de mens maar een milliseconde het beeld mogenvullen vervuilen.
Hij is helemaal niet nieuw en er zijn er nog veel meer.
We kijken alvast vooruit naar de spannende wedstrijden (races) tijdens de Olympische spelen van London met een aardige commercial van British Airways:
Ik zag als lichtpuntje onderstaande Cartoon opeens tussen alle Oranje-commercials van AH op NL1 en Jumbo op RTL4 door vliegen.
Een Evolutie-cartoon: Red Bull geeft vleugels. Een heel mooie samenvatting van de evolutie van de mens in 30 seconden. Natuurlijk niet in de juiste tijdschaal, dan had de mens maar een milliseconde het beeld mogen
Hij is helemaal niet nieuw en er zijn er nog veel meer.
We kijken alvast vooruit naar de spannende wedstrijden (races) tijdens de Olympische spelen van London met een aardige commercial van British Airways:
donderdag 7 juni 2012
Monika
Jaja niet veel activiteit op mn Bloggie, maar toch elke dag 10 - 30 pageviews voor oude logjes, meestal via een Google search. Er zijn ook altijd wel wat pageviews uit de US. Zijn dat mensen die via een US-proxy surfen? Nu we toch met de billen bloot gaan.
De logjes met mijn naam tussen haakjes zijn nog uit de periode dat dit een duoblog was.
Om een of andere reden starten de stats in mei2008 terwijl wij toch pas na oktober2009 zijn gaan loggen. Ik heb dit blog uit een boedelscheiding toegeworpen gekregen en geen idee wat zijn lot(geval) was tussen mei2008 en oktober2009.
vrijdag 20 april 2012
De Ziel ter ziele
Dat was de kop boven het artikel in de papieren editie van Trouw vandaag.
Eigenlijk: Nu de ziel ter ziele is: leef!
De webversie is ietwat minder prikkelend: Hoe te leven in een wereld zonder ziel?
Eindelijk een waarachtig bezielde filosoof naar mijnziel hart: wetenschapsfilosoof Herman de Regt.
Griekse filosofen als Pythagoras en Plato, Franse deeltjesfilosoof Descartes, onderdendammer Coen Simon; de onsterfelijk gewaande zielen van deze arme zielen blijven ontzield en zielloos achter; geen levende ziel meer te bekennen.
Volgens Aristoteles (384-322 v.Chr.) en Epicurus (341-270 v.Chr.) - twee oude zielen, één gedachte - is alles opgebouwd uit atomen. Aangezien alleen atomen invloed hebben op andere atomen, en aangezien de ziel ons lichaam beroert, moet ook de ziel gemaakt zijn van atomen. Maar dat betekent dat met het doodgaan en het vergaan van het lichaam, de ziel eveneens in atomen uit elkaar valt.
De trits Newton, Darwin, Freud, een triple whammy zielen met zielsveel vreugd. De vrije wil, het bewustzijn Immanuel Kant, zieltogend bezitten zij hun zielen in lijdzaamheid: de wetenschap en Swaab zijn bikkelhard: er is geen invulling van het idee van een ziel die standhoudt in wetenschappelijk onderzoek.
De Engelse filosoof Francis Bacon (1561-1626) legde zijn ziel en zaligheid in de wetenschap: alleen door kritisch wetenschappelijk onderzoek te doen, ontdekken we hoe wij en de wereld in elkaar steken.
We dienen ons te zuiveren van valse vooroordelen en onware voorstellingen van zaken door goed te observeren en te experimenteren en door langzaam en voorzichtig uit feiten algemene wetten (theorieën) te concluderen.
David Hume (1711-1776) had ook het gelijk van de wereld: de rede is de slaaf van de hartstochten, maar die hartstochten zijn standaardmenselijke dierlijke instincten
gebleken en niet meer. Het zijn deze (vrije willoze) instincten die ons dwangmatig doen
denken dat we een onsterfelijke ziel hebben.
Hoe nu te leven in een wereld zonder ziel, als zielsbedroefde zielenpoot of als zielsgelukkige zielzorger?
Waarheid, spreek zielsveel waarheid, dat is het zielseenvoudige zielenroerselenrecept voor zielsrust en zielenheil.
Overigens weet ik ondertussen wel waar die onsterfelijke ziel huist in onze zielzak: in ons DNA. Wij, levende wezens, leven al ongeveer 4 miljard jaar, een aardige benadering voor onsterfelijk. Dat hebben wij volgehouden door ons voortdurend te vernieuwen. Tijdens ons leven worden alle zielomhullende cellen een keer gerevitaliseerd en vernieuwd. Wij dragen er zorg voor onze ziel bij leven een nieuw jasje te geven, door een kopie van ons DNA in één of meer total make-over versies met nieuwe spiegels van onze ziel te stoppen.
Het oude omhulsel zal tot stof en atomen vergaan, maar de ziel leeft! bij benadering onsterfelijk!
Wetenschapsfilosoof Herman de Regt draaft mij iets te ver door met het kennelijk onlangs onweerlegbaar geleverde wetenschappelijke bewijs tegen de onsterfelijke ziel (Trouw, 19 april). 'Aanvaarden dat het leven eindigt in niets' schrijft hij. En 'hoe te leven in een wereld zonder ziel?' Maar moet met het erkennen van de sterfelijkheid van de ziel van de enkele mens meteen Het Leven en De Wereld zielloos verklaard worden? De individuele ziel sterft dan wel met de individuele mens, maar het leven en de wereld én de ziel, die wij aan dat grotere geheel ontlenen en aan welks onmiskenbare ziel wij allen een stukje bijdragen, bestaan wel degelijk door, naar menselijke maatstaven zelfs schier onsterfelijk. Dus of de ziel nu wel of niet ter ziele is: leef, en denk niet alleen aan jezelf.
Ton uit Leiden, Trouw 21-4
Eigenlijk: Nu de ziel ter ziele is: leef!
De webversie is ietwat minder prikkelend: Hoe te leven in een wereld zonder ziel?
Eindelijk een waarachtig bezielde filosoof naar mijn
Griekse filosofen als Pythagoras en Plato, Franse deeltjesfilosoof Descartes, onderdendammer Coen Simon; de onsterfelijk gewaande zielen van deze arme zielen blijven ontzield en zielloos achter; geen levende ziel meer te bekennen.
Volgens Aristoteles (384-322 v.Chr.) en Epicurus (341-270 v.Chr.) - twee oude zielen, één gedachte - is alles opgebouwd uit atomen. Aangezien alleen atomen invloed hebben op andere atomen, en aangezien de ziel ons lichaam beroert, moet ook de ziel gemaakt zijn van atomen. Maar dat betekent dat met het doodgaan en het vergaan van het lichaam, de ziel eveneens in atomen uit elkaar valt.
De trits Newton, Darwin, Freud, een triple whammy zielen met zielsveel vreugd. De vrije wil, het bewustzijn Immanuel Kant, zieltogend bezitten zij hun zielen in lijdzaamheid: de wetenschap en Swaab zijn bikkelhard: er is geen invulling van het idee van een ziel die standhoudt in wetenschappelijk onderzoek.
De Engelse filosoof Francis Bacon (1561-1626) legde zijn ziel en zaligheid in de wetenschap: alleen door kritisch wetenschappelijk onderzoek te doen, ontdekken we hoe wij en de wereld in elkaar steken.
We dienen ons te zuiveren van valse vooroordelen en onware voorstellingen van zaken door goed te observeren en te experimenteren en door langzaam en voorzichtig uit feiten algemene wetten (theorieën) te concluderen.
David Hume (1711-1776) had ook het gelijk van de wereld: de rede is de slaaf van de hartstochten, maar die hartstochten zijn standaard
Hoe nu te leven in een wereld zonder ziel, als zielsbedroefde zielenpoot of als zielsgelukkige zielzorger?
Waarheid, spreek zielsveel waarheid, dat is het zielseenvoudige zielenroerselenrecept voor zielsrust en zielenheil.
Overigens weet ik ondertussen wel waar die onsterfelijke ziel huist in onze zielzak: in ons DNA. Wij, levende wezens, leven al ongeveer 4 miljard jaar, een aardige benadering voor onsterfelijk. Dat hebben wij volgehouden door ons voortdurend te vernieuwen. Tijdens ons leven worden alle zielomhullende cellen een keer gerevitaliseerd en vernieuwd. Wij dragen er zorg voor onze ziel bij leven een nieuw jasje te geven, door een kopie van ons DNA in één of meer total make-over versies met nieuwe spiegels van onze ziel te stoppen.
Het oude omhulsel zal tot stof en atomen vergaan, maar de ziel leeft! bij benadering onsterfelijk!
Wetenschapsfilosoof Herman de Regt draaft mij iets te ver door met het kennelijk onlangs onweerlegbaar geleverde wetenschappelijke bewijs tegen de onsterfelijke ziel (Trouw, 19 april). 'Aanvaarden dat het leven eindigt in niets' schrijft hij. En 'hoe te leven in een wereld zonder ziel?' Maar moet met het erkennen van de sterfelijkheid van de ziel van de enkele mens meteen Het Leven en De Wereld zielloos verklaard worden? De individuele ziel sterft dan wel met de individuele mens, maar het leven en de wereld én de ziel, die wij aan dat grotere geheel ontlenen en aan welks onmiskenbare ziel wij allen een stukje bijdragen, bestaan wel degelijk door, naar menselijke maatstaven zelfs schier onsterfelijk. Dus of de ziel nu wel of niet ter ziele is: leef, en denk niet alleen aan jezelf.
Ton uit Leiden, Trouw 21-4
vrijdag 13 augustus 2010
Ongekleed religieus
Oude kerkelijke kunst had nog niet veel last van schaamte, viel mij laatst op. Maria die gewoon in het openbaar in de kerk de borst geeft aan Jezus.
Of hier bij zijn opstanding, van PP Rubens natuurlijk in triomfalistische contrareformatorische 1611 barok. (Wiki, dus erbijgesleept)
Het golft wat op en neer in de tijd, dat religieus gekleed of ongekleed. De Romaanse mens was nog vrij en schaamde zich niet. Na de puriteinse protestanten Luther en Calvijn met hun zwartekousen-religie gooit de barok kleding weer triomfalistische uit.
Anno 2010 zijn we ook wel weer toe aan een religieuze eco-naakte natuurmens barok-periode.
 |
| La Vierge Marie Nourrissant |
Naast deze natuurlijk ontklede moeder van de zoon van God houdt de -dankzij de overvloeiende melk en honing van Marie- goed doorgeschoten zoon van God ook niet erg van verhullende spijkerkleding. Het liefst loopt en zit hij de hele dag in een lendendoekje, zoals hierboven in Semur-en-Auxois.
OT: De triomfalistische contrareformatorische barokke molrat-droomversie van de Rubens-man vindt u hier.
Nu we het toch opeens over opstanding hebben, ik liep ook echt tegen een paar 'Laatste Oordelen' aan. Naar de hel gaat u naakt, het is maar dat u dat weet en er gewoon rekening mee houdt bij de kledingaanschaf voor uw laatste oordeel.
 |
| Eigen productie van 12-eeuwse romaanse bloterts in Autun. |
Voor een volledige uitleg en studie is er ook een mooie website met heel veel foto's en details. Timpaan is uit de 12-e eeuw
Aardig verhaal is nog dat de timpaan is gered van de franse beeldenstorm 1789 door vooruitstrevende kerkvaders in 1766. Zij vonden het kunstwerk kinderachtig en middelmatig en smeerden er een dikke laag stuuk over.
Revolutie: is dat niet eigenlijk een soort van ultiem populisme?
 |
| Het laatste oordeel in Beaune. (ook eigen productie) |
Van wat latere datum is het geschilderde polyptiek van Van der Weyden uit 1450 met wederom naakte gedoemden.
Het golft wat op en neer in de tijd, dat religieus gekleed of ongekleed. De Romaanse mens was nog vrij en schaamde zich niet. Na de puriteinse protestanten Luther en Calvijn met hun zwartekousen-religie gooit de barok kleding weer triomfalistische uit.
Anno 2010 zijn we ook wel weer toe aan een religieuze eco-naakte natuurmens barok-periode.
Abonneren op:
Posts (Atom)