dinsdag 18 september 2012

De eigen rol van de Koningin in afgestemde werkbelasting bij het vegen van kamers in eusociale naakte molratten

Soms wordt  je toch weer even onverwachts overvallen door een hint van telepathos uit ver vervlogen tijden. Tijdens de derde dinsdagse lunchpauze-pizza van september 2012, na een pompoenkale Cup-a-Koninginnesoup-entree, werd Place genomen aan de leestafel van de gelijknamige restaurantformule binnen de lokale manufacturenketen van de illustere zakenheeren W&A (illem en nton) van weleer.
Aldaar verstopt als een molrat tussen de stapels Esquires & Quotes lag eenzaam te wezen de Wetenschapbijlage van de NRC van het jammerlijk afgelopen weekend. Nu sinds enige tijd in huize Coqui het NRC geen krant meer kraait, heeft wetenschap zijn plek nootgedwongen moeten afstaan aan modernistische trends als Duurzaamheid&Natuur en Religie&Filosofie. Echter door de duurzame voorzienigheid werd op deez' heuglijke prinsheerlijkedag nog éénmaal een blik vergund op de eertijdse week-enschapapotheose, immers in het land der eunuchen is éénbal koning.
Het duurde nog tot de laatste pizzapunt voordat de achterpagina van De Kleine Wetenschap mocht worden aanschouwd.
En wie lonkte daar helemaal onderin de achterpagina: de naakte molrat. Ooit werd op het zwaard van vrouwe Justitia  gezworen het gefailleerde gedachtegoed van de naakte molrat  te koesteren en bijdetijds actueel te houden. Hoogste tijd om deze veronachtzaamde ereschuld af en -belofte in te lossen door de achterstand in naakte backlog iets dragelijker te doen lijken.
Op PLOS ONE worden ongeveer 10 artikelen per jaar gepubliceerd over de Heterocephalus glaber.
Op troonrededag is de verhandeling over De eigen rol van de Koningin in afgestemde werkbelasting bij het vegen van kamers in eusociale naakte molratten vanzelfsprekend uitzonderlijk toepasselijk.   
Kort samengevat moeten er door kastes met onderdanen van de queen kamers worden gereinigd, links is een afbeelding van de Eerste en Tweede Kamer, oude en nieuwe kamer, een fractiekamer en een kabinet. Werkers, de vrouwen, werken harder dan de mannen. Werkvolk gaat harder werken door de aanwezigheid van de Queen, immers van de staatskoets is de queen koetsier, de ambtenaren de paarden en het volk de wielen. En door Queen geurgemarkeerde of geopende statie-kamers worden beter en vaker gereinigd, want de queen heerst en regeert maar het volk bestuurt en (in)formeert toch het liefst zichzelf.

vrijdag 31 augustus 2012

Francis 'Roccoco' Cotes (door Coqui)

Het Rijksmuseum - nee natuurlijk niet 020 dat nog een eeuw gesloten blijft, - presenteert met trots de allereerste tentoonstelling van Britse portretten uit de 18de eeuw in Nederland: Ladies & Gentlemen. Portretten uit de Britse Gouden Eeuw.
Alle schilderijen zijn afkomstig uit Tate Britain in Londen. Het gaat om werken van bekende kunstenaars als Sir Joshua Reynolds, Thomas Gainsborough en Sir Thomas Lawrence.

Eh..18-e eeuw, wat schiet ons trouwe lezertjes dan als eerste te binnen: Rococo. De tentoonstelling is echter een grote teleurstelling met een bomkrater aan kunsthistorische RoCoco-kansen en -quotes. Welke Britse portretters staan prominent opgesomd tussen hun wuftzwoele Franse Rococo-paintneefjes in de En.Wiki: Hayman, Gainsborough, Reynolds.

Francis Hayman, Exeter 1708-1776 Londen,
De schrijver Samuel Richardson omringd door zijn tweede gezin, ca. 1740-1741, olieverf op doek, 99 x 125 cm, Tate Britain, Londen is één van de eerste Britse Rococo-familieportretten. Op deze site kun je desgewenst nog inzoomen op details. In MUSE11(pdf) staat ook een afbeelding.
De Rococo was in het begin van de 18e eeuw in Parijs, Frankrijk een reactie op de knellende grandeur, symmetrie en strenge regels van de barok, in het bijzonder die van het Paleis van Versailles. De Rococo-kunstenaars verkozen daarom een ongedwongen elegante, informeel schertsende, organisch bloemrijke en plantaardig sierlijke benadering van de kunst en architectuur in natuurminnende Engelse landschapsstijl.


Het absolute hoogtepunt van Gainsborough, leerling van Hayman en getrouwd met natuurlijk kind Margaret, is het schilderij van zijn dochter Margaret, een eloquente gehoorzame zwoelkastanjegrijze schoonheid met een rose roosje in haar decolleté. Dit Rococo-toonbeeld straalt een wittily, zeer elegante en teasing dialoog uit vol ongrijpbare en camouflerende taal en gebaren, verfijnde gevoelens en subtiele kritiek. Papa was zuinig op z'n liefste dochter en kleedde haar van hoog tot laag in volledig afgesloten, liefst ravenzwarte, kleding. Paps inspanning wierp zijn vruchten af want dochterlief bleef vruchtloos ongetrouwd en onbemind. Snel door dan maar naar een echte natuur-frivole rococo-schilder: Francis Cotes. Zou Cotes de succesvolle Colijn de Coter naar de powdered wig kunnen steken?

Francis Cotes schilderde portretten van vrouwengewaden die ontsnapt lijken aan plafondspiegelingen van Elftelingdroomprinsessen. Ongedwongen openhangende kleding met veel roseboomrozerode en gesmet witte ruches, afgewisseld met naakte kokoskuscremeblanke ouderdomsgesproete huid. Lieflijke engageantes en ponjetten met luchtige karakter. Het kleurgebruik typeert zich door zachte tinten, met veel gebruik van pastel. De vormen zijn losser, er is vrolijkheid en frivoliteit; opschietende plantenmotieven, vruchten, schelpen, asymmetrische krullen en guirlandes. Een kokarde rozet van rosewoodrood, een pastelsilverpink collerette met ruches over het ravelijndiepe decolleté, doorschemerende oudroze blote schouders onder een fijngeweven koraalroze cotta en robijnrode cotte. Op het hoofd altijd een pastelparelmoer 'rococo' poederpruik ter camouflage van het onvergeeflijk onnatuurlijk bijgeverfde zwartmahoniebruine haar.
Dit is het overtuigende bewijs dat Rococo een cokette combinatie is van Frans asymmetrisch Rocaille en Coqui(lles), van schelpen en fluitkikkers, van BarocCo (een onregelmatig gevormde zilvergrijze parel) en Rocaille (een populaire vorm van de tuin- of interieur-versiering met behulp van geluksschelpen en maansteentjes)​ die deze verfijnde en fantasierijke stijl in zijn essentie beschrijft.

Da capo naar Margaret-lover Gainsborough. Er waren tijden waarop het leek dat muziek het beroep van Gainsborough was en schilderen slechts een afleiding. Gainsborough had veel muzikanten in zijn vriendenkring en schilderde er vele, zoals de jongste zoon van JS Bach: Johann Christian Bach, ook wel de Italiaanse, Londonse of Roccoco Bach.
Rococo-muziek kenmerkt zich door intieme kamermuziek met uiterst verfijnde versieringsvormen.

Johann Christian 'Rococo' Bach heeft ook een eigen kanaal op YouTube. Automatisch gegenereerd met 910 videoos. Met aanbevolen videoos. Hieruit een kleine persoonlijke Rococo-Concert-selectie.

donderdag 23 augustus 2012

Go Coqui GobGo



©Margreet
Lang geleden logde ik al eens over een Atalanta-herfstoverval op mijn Ivy-Hedera Helix Arborescens. Het ene weekend vlogen de Atalanta's op en af, het volgende weekend niemand te zien. Recente aanvullende informatie op een boeiende botanische lezing benoopte een navolglog. De sympathieke zilvergrijze natuur- & filmvrouwe in zwierige maanrok Josephine Hamming heeft de afgelopen acht jaar een documentaire gemaakt over de vliegoveruren van de trekvlinder Atalanta. Go, Butterflies, Go of eigenlijk Butterflies, Go!, want Go, Butterflies, Go was een ouder filmproject op 16mm.

De documentaire begint in Sint-Petersburg in augustus en eindigt daar een jaar later na een om-slagje Marokko.  Op zoek naar de optimale leef- en voortplantingsomstandigheden vliegt de Atalanta met de seizoenen mee om grote droogte, hitte en vrieskoude te ontlopen en om steeds de juiste verse waardplantblaadjes tegen het lijf te lopen. Brandnetels om op voort te planten en rottende vruchten (zoals margreets pruimen begin september) om op bij te tanken. Het Atalanta-vrouwtje zet haar eitjes af na paring met een territorium-mannetje;  de rupsekienders eten braaf daar de buikjes vol, verpoppen en vliegen dan in de juiste seizoensrichting verder naar Petersburg of Casablanca. Een Atalanta leeft, geschat want veel is er natuurlijk niet bekend, 3 - 4 maanden. 
Hij fladdert zelfs ieder jaar heen en weer over het kanaal naar Groot-Brittannië. Daar doet hij dan een aantal uren over bij 14 km/h. (Heeft iemand nauwkeurig de vliegtijd opgemeten?) Josephine ving ze op in Normandië op Pointe du Hoc tussen Omaha en Utah Beach. Dat is niet de kortste oversteek.

©Margreet
In de mooie HD-film in augustus in Finland zitten de Atalantas nog op het statige Koninginnekruid (Eupatorium) te fourageren. Het wordt de hoogste tijd voor een herfstvakantievluchtje Oost-Nederland via Sint-Petersburg.
Volgens een UK-website produceert de Red Admiral eenmaal per jaar een nieuwe generatie. Die komt half- augustus tot begin oktober uit de pop. Dan zijn mijn Atalantas dus waarschijnlijk de laatste verse lichting geweest en geen migrerende Atalantas uit Finland. Ik heb ze afgelopen vrijdag ook niet rond het Koninginnekruid van de Heul zien fladderen.

Er is een website waar (maandelijkse!) vlindertellingen worden bijgehouden: Vlindermee!  2010 was een erg goed Atalantajaar, vooral in augustus en september. En dus ook nog begin oktober. Vanaf nu allemaal..pp Atalanta's tellen.
Het zijn evolutionaire kleine wondertjes, die vlinders. Vele malen kleiner dan de mens, met een brein dat je met gemak in een gevulde kies stopt, maar wel vele malen functioneler en uitgebreider uitgerust dan het mensenbrein: GPS incl. kaarten West- en Oost-Europa, zeer gevoelig reuksysteem, verpopper, voortplanter, opblaasbare vervliegvleugels, kleefpoten. Wat kunnen ze eigenlijk niet: gitaar spelen, autorijden, internetten. En missen ze dat? Nee natuurlijk niet, ze vervelen zich nooit al fladderend en windsurfend door heel Europa.

In Sephientjes film zitten mooie opnamen van een uit de pop kruipende Atalanta. De vleugels zijn kreukelig gevouwen en moeten worden opgepompt met een rode kleurstof. Dan even drogen en vliegen maar.
Naar de ivy, van de Holly and the Ivy; hulst en (struik)klimop zijn beide openluchtmuseum kruidentuin legendeplanten in het tweedehandsboekje dat ik onlangs van een goede zilvergrijze wonderfee kreeg toegetoverd op een lommerrijke Uddelse Kampweg midden op de HogeVeluwe.
The holly and the ivy, now both are full well grown,
Of all the trees that are in the wood, the holly bears the crown.

De ivy komt er een beetje bekaaid af, terwijl deze altijdgroenling symbool staat met zijn hechtwortels voor gehechtheid, trouw, vriendschap en vasthoudendheid; met zijn altijdgroene blad voor het eeuwige leven; en met zijn drielobbige blad voor de heilige drie-eenheid. Hulst staat ook voor eeuwig leven, geluk en gezondheid. Christenen zagen bovendien in de scherpgepunte bladeren een doornenkroon, in de rode bessen Jezus bloed en in het harde hulsthout het kruis. YT-tje met bekende melodie.
Een korte film van Josephine over mieren (ants) kan online worden bekeken. Josephine heeft ook een YT-kanaal met interviews en action shoots. Ze had het tijdens de lezing over haar Academy Award; een Dutch Postcode Lottery DOEN Award uit 2001, soort van gouden Atalanta-Kalf met vleugels; zelf had ze toen ook (nog) goud-blonde haren. Tussen de 'Oscar' Academy Awards heb ik haar niet kunnen vinden.

Die mooie natuurlijke speciaal gecomponeerde filmmuziek bij GobGo is natuurlijk van Johan S. Riphagen, die bovennatuurlijk wordt uitgevoerd door de beste natuurtalentmuzikanten van het Rockoco quintet(pdf).

woensdag 25 juli 2012

Hé schat, ik ben er

André Kuipers is terug op aarde. Hij ontsteeg ons en zweefde op grote hoogte enkele maanden gravitatieloos. Toen hij veilig en wel weer op Seenivo aanbelandde stelde hij zijn schat direct op de hoogte. Andere mensen houden meer van hoogvliegen met beide benen in de sneeuw en vier wielen op de rails. Voor die mensen zijn hoge uitgeholde bergen neergezet, comfortabel voorzien van normaalspoor. Voor beiden geldt: Hoe hoger je komt, hoe kleiner alles lijkt. André maakte regelmatig Satellite-View foto's van aarde en plaatste die op z'n log. Dit is zijn mooiste time lapse: Walking on Air. (HD)
Voor de Bird's-Eye View-liefhebbers van Walking on Snow is er Jordin en van snow time-lapse de Switch-webcam op 3657 m.NAP
André maakte ook deze mooie foto van Zuid-Holland en Utrecht, geheel ten onrechte aangeduid als: Amsterdam and surroundings.
Met dank aan GS natuurlijk en ESA.
Deze foto deed me denken aan de tentoonstelling Vrijheid! Leidens Ontzet 1574 - 2011 in Museum de Lakenhal. Voor wie het gemist heeft staat er nog wat online, zoals het aardige YT geanimeerde prentenboek Leidens Ontzet (HD met geluid), dat groot op een witte museummuur werd geprojecteerd. Erwin Olaf maakte speciaal voor de tentoonstelling een hedendaags historiestuk.
In de tentoonstelling hing ook het beroemde Lanckaert-tapijt uit 1587 van 3 bij 4 meter. Helaas meet de foto maar 481x400 pixel. 10.000 man en 400 bootjes gaan ongeveer 10.000 Spaanse belegeraars verdrijven met inundaties om Zuid-Holland te behouden. Amsterdam was koningsgezind en Utrecht streng katholiek en heulden met de vijand. Het ontzettingsleger werd daarom gefinancierd door ZH-steden als Gouda, Delft en Rotterdam.
Hier rechts een detail van Oost-Leiden met de Lammenschans zonder het NS-station, Zoeterwoude zonder het Zuid-Holland Huis des biers en Leiderdorp zonder de A4.
Aan de achterkant van het tapijt hing een beeldscherm waarop een verklarende animatie (zonder geluid door De Bell) werd vertoond over het vermetele ontzet van Leiden door de watergeuzen. De geuzen volgen zo ongeveer de toekomstige route van de HSL vanaf Rotterdam Blijdorp via Zoetermeer (Voorweg en Segwaert) naar Zoeterwoude en Lammenschans en deden daar 2 maanden over. Als de Fyra rijdt doet hij er nu 12 minuten over.
Leiden had indertijd 15.000 inwoners (zoiets als Joure nu) waarvan er 5000 het leven zouden laten in 1574. Niet meer dan een flink dorp dus. Kijk vooral naar het einde van de animatie. Daar wordt de Zuid-Hollandse agglomeratie anno 2011 nog even ingekleurd met zijn 3.546.589 inwoners. Epische Homo Sapiens-EcoRamp in slechts 435 jaar, een belachelijk korte tijd in de evolutie van het leven op aarde. Het Westlands kaslicht is inmiddels met een goede kijker ook zichtbaar vanaf Mars.


Op verzoek: Noord Nederland tijdens de elfstedentochtkoorts. André heeft een Nederland-setje op Flicker. Kijken of ik daarvoor een linkje kan maken.
After the break: SlideShow-test.