Margaretha Zelle

Margaretha danst bevallig over de Ljouwse kelders, met de pronte billen naar haar geboortehuis, en met een half oog naar de katteoogjes van Christine le Duc's Life Style Shop.
Later zou Margaretha dit imperium proberen te evenaren als Femme Fatale in Parijs onder de merknaam Fata Hari, maar ze verwarde conservatief Parijs met haar vooruitstrevende business-model annex Life-Style en werd helaas een vroegtijdig noodlot ingestuurd.
Hoed u voor Fatale Vrouwen, die door combinatie van schoonheid en wellust het (toch al beperkte) denkvermogen van de man verdoven en het ontlopen van het noodlot tarten.

Dansende Fata's storten niet alleen mannen maar ook soms huizen en hun bewoners in vurig verderf.

Bezint eer ge zich bij een Fata bind.  

Kor Venema's schoenmakerij poetste ergens na 1990(Cor?) de plaat ipv Friese doorlopers. Kor's uithangbord bleef hangen.

Margaretha's geboortehuis is boven de kapper, rechts, met het witte reclamepaneel.

Margaretha's huis is grotendeels gespaard gebleven, het is niet ingestort zoals de naastgelegen panden.

Idsart, een student van 24, raakte verstrikt en ingesloten op een binnenplaats van één van de diepe panden en kon niet meer worden gered. Hij had het fatale noodlot in zijn achteraf-kamertje voorvoeld.

Achtergrondinformatie uit Trouw 24-12-2013: "Brandweer redt bijna nooit iemand" (PDF) 

Weg Scheveningse Pier

Het licht gaat langzaam uit boven de Pier. Niemand houdt meer van haar, niemand wil haar meer bezitten. De onderhoudstermijn voor de kleine blusmiddelen conform de NEN is verstreken en daarom moet ze dicht van de brandweer; a.s. vrijdag 11 al, tenzij de rechter nog wat mededogen betoont.

Er stond een comeraman voor
een pierpad met gladde zuilen.
Hard braken baren de verlaten
in verloren puin, roest en zand.
 

– Het is, zoals het was,
de zon is nu vergeven,
en fietsers, wandelaars, trams,
de gedachten opgeheven,
glijden solo naar huis
van de ruïne boven strand.

Miserere Nobis

Naakte molratten blanco caverna de la plata

Op deze gedenkwaardige Septemberdag mocht ik onder zeer strenge begeleiding van een dubbelstreng chaperonne, onder betrachting van de grootst mogelijke eerbied, Het Zilveren Eldorado betreden in de kelders van het Nederlandse Hoofdkwartier onderin het Afrikahuis te Mmn.
Fotograferen was natuurlijk streng verboden, maar met goed zoeken op het Internet bleek het toch mogelijk om een beperkte impressie van deze Verboden Stad in de Noorder Grottempel te reconstrueren.
Ik en de Mm-en waren in de gelukkig omstandigheid het voeden der Kolonie te mogen bijwonen, door Eddy Even en zijn zoon? Nee dus.

De Kolonie haarloze molratten is gehuisvest in een glazen huis-stelsel met onderling verbonden grote jampotten. Een aantal jampotten zijn in gebruik als orgie-kamertjes waar de slaapploeg der Ko-lonialen lekker over en tussen elkaar uitrust. De wakkere ploeg van dienst rent voortdurend heen en weer, achteruit net zo snel als vooruit, door de glazen buizen tussen de jampotten. Een aantal jampotten is in gebruik als wekpotten, daar stopte Eddy een verse wortel, appel of brocColi-stronk in. Omdat de molratten niet kunnen graven is er een grote hoeveelheid grof zaagsel in het stelsel aanwezig waarmee geschoven en gebouwd kan worden.
Filmpjes: stinkende mmr mlrtn;  stinkende mlrt buizen; funny mlrt; herrie-orgie mlrtn.

Weg Scheveningse

Er stond een comeraman voor
een havenweg met gladde stenen.
Toch braken de baren verlaten
in zand, zout en traan.

– Het is, zoals het was,
het vuur is nu vergeven,
en fietsers, auto’s, trams,
met zeilen opgeheven,
glijden solo naar zee.
Van stenen naar het strand.

Brandend vocht bezwijkt,
beneveld knippert de fee,
zacht en hard als zand
bakken misttroost mn kim.


Met Hulp van en Dank aan Leo Verhoeven